Меѓународен едукативен сервер на УНЕСКО за демократија, образование за мир и човекови права
 
  Д@далос почетна Почетна страна Графички преглед Контакт  
 

 

Теми:

 Човекови права / Примери / Демократија / Партии / ЕУ / ООН / Одржливост / Глобализација / Веб 2.0

     

 

Методи:

 Политичка дидактика / Методи на политичкото образование / Педагогија на мирот ///  критика, коментари?

 
 

 Вие сте овде:

Д@далос > Почетна > Веб 2.0 > Општество 2.0 > Социјални мрежи

 



Содржина


Теми на онлајн-учебникот Веб 2.0:

Вовед

Што е Веб 2.0?

У
чење 2.0

Политика 2.0

Економија 2.0

Општество 2.0

 Опасности од Веб 2.0

 Социјални мрежи

 Мудроста на многумината

 Дигитални домородци





ЦБС "Sixty Minutes":
Марк Цукерберг и Фејсбук (дек. 2010):







„I'm trying to make the world a more open place by helping people connect and share.“

[Info on Mark Zuckerberg's Facebook-Account]


Социјални мрежи

Доколку имаше потреба од уште една потврда на енормното значење на социјалните мрежи, таквата потврда беше дадена во декември 2010 од страна на Тајм Магазин: 26 годишниот основач на Фејсбук, Марк Цукерберг, беше прогласен за личност на годината 2010.

„For connecting more than half a billion people and mapping the social relations among them (something that has never been done before); for creating a new system of exchanging information that has become both indispensable and sometimes a little scary; and finally, for changing how we all live our lives in ways that are innovative and even optimistic, Mark Elliot Zuckerberg is TIME's 2010 Person of the Year.“

[Ричард Штенгел: Only Connect, Time Magazine online]

2010 Фејсбук порасна на преку 550 милиони членови. Секојдневно (!) се придодаваат 700.000 нови корисници. За помалку од седум години Фејсбук успеа во тоа, секој дванаесетти човек на Земјата да е дел од Фејсбук-мрежата. Ова, според Лев Гросман од Тајм Магазин, претставува

„... a permanent fact of our global social reality. We have entered the Facebook age.“

[Лев Гросман: Марк Цукерберг, Time Magazine online]

Како што пишува Лев Гросман понатаму во неговиот интересен портрет за носителот на наградата и за мрежата, корисниците на Фејсбук зборуваат 75 јазици и поминуваат заедно повеќе од 700 милијарди минути месечно на Фејсбук. Во САД, само на Фејсбук отпаѓаат една четвртина од сите повикувања на интернет-страни. Кога Фејсбук би бил држава оваа мрежа би била на трето место, мерено според населението, по Кина и Индија.

Ова се восхитувачки бројки. Во својата статија Гросман се обидува да го објасни ваквиот развој. Се чини дека одлучувачки е фактот што Фејсбук е приземјен за разлика од претходните мрежни (односно сајберспејс) утопии и е поинаков од конкурентите Френдстер и МајСпејс.

Додека претходните мрежи служеа за тоа (и требаше да служат за тоа), да испробуваат други идентитети, да се игра со нив, кај Фејсбук станува збор за сопствената, реална, личност како и за тоа, да може да се остане во подобар контакт со сопственото, реално, социјално опкружување. Ова станува јасно, доколку се погледне интервјуто на Тајм Магазин со Марк Цукерберг:


 

 

 

Time Person of the Year 2010:
Mark Zuckerberg

 

[Фото: Рафаел Лабе, Creative Commons]

 

 



При
чини за успехот на Фејсбук
 


Како што вели Гросман, ваквиот едноставен факт што „Цукерберг едноставно сакаше луѓето да бидат она што се“ („Zuckerberg just wanted people to be themselves“), доведе до тоа, Фејсбук да е мрежа од сосем нов вид. И овој факт е одговорен за тоа што Фејсбук во одлучувачката првична фаза помеѓу декември 2006 и декември 2009 успеа да го зголеми бројот на корисници за четирипати, од 12 милиони на 350 милиони, со што го симна од тронот МајСпејс, дотогашниот лидер на пазарот.

„It grew because it gave people something they wanted. All that stuff that the Internet enabled you to leave behind, all the trappings of ordinary bourgeois existence - your job, your family, your background? On Facebook, you take it with you. It's who you are. Zuckerberg has retrofitted the Internet's idealistic 1960s-era infrastructure with a more pragmatic millennial sensibility. Anonymity may allow people to reveal their true selves, but maybe our true selves aren't our best selves. Facebook makes cyberspace more like the real world: dull but civilized. The masked-ball period of the Internet is ending. Where people led double lives, real and virtual, now they lead single ones again. The fact that people yearned not to be liberated from their daily lives but to be more deeply embedded in them is an extraordinary insight (...). Whereas earlier entrepreneurs looked at the Internet and saw a network of computers, Zuckerberg saw a network of people.“

[Лев Гросман: Марк Цукерберг, Time Magazine online, сопствени нагласувања на дел од текстот]




Иднината на вебот: „фејсбукизација“?








(за „wisdom of crowds“ види на страната Мудроста на многумината)


Фејсбук би можел да внесе револуција во вебот. Секако, секогаш е тешко да се дадат прогнози, особено кога се однесуваат на иднината, како што рекол Карл Валентин. И, да додадеме, посебно особено кога тие се однесуваат на иднината на интернетот. Доколку претпоставиме дека Фејсбук нема да покаже несупех во проблемот со заштитата на податоците односно заштитата на приватноста, или во некоја друга сфера што во моментов воопшто не е излезена на површина, како би можел да се промени вебот?

„Right now the Internet is like an empty wasteland: you wander from page to page, and no one is there but you. Except where you have the opposite problem: places like Amazon.com product pages and YouTube videos, where everyone's there at once, reviewing and commenting at the top of their lungs, and it's a howling mob of strangers. Zuckerberg's vision is that after the Facebookization of the Web, you'll get something in between: wherever you go online, you'll see your friends. On Amazon, you might see your friends' reviews. On YouTube, you might see what your friends watched or see their comments first. Those reviews and comments will be meaningful because you know who wrote them and what your relationship to those authors is. They have a social context. Not that long ago, a post-Google Web was unimaginable, but if there is one, this is what it will look like: a Web reorganized around people. 'It's a shift from the wisdom of crowds to the wisdom of friends,' says Sandberg. 'It doesn't matter if 100,000 people like x. If the three people closest to you like y, you want to see y.'“

[Лев Гросман: Марк Цукерберг, Time Magazine online, сопствени нагласувања на дел од текстот]





„... prior to the current era, the alternative to institutional action was usually no action. Social tools provide a third alternative: action by loosely structured groups, operating without managerial direction and outside the profit motive.“ (стр. 47)




технолошки детерминизам?

„Дигитални медиуми не ја детерминираат нивната употреба; дигиталните медиуми се создаваат дури преку нивна употреба.“

[Штефан Минклер (2009), Појавата на дигиталните јавности, Франкфурт/Мајна, стр. 27]



Преку Веб 2.0 и особено преку различните сајтови за социјален нетворкинг, се разбира покрај Фејсбук постојат уште многу други мрежи како ЛинкедИн, Ксинг, МајСпејс итн., формирањето групи и нивното одржување премина во нешто навистина едноставно. Ова претставува појдовна точка за сондажата на состојбата во делото на Клеј Ширкис „Here Comes Everybody. The Power of Organizing Without Organizations“ (Пингвин 2008). Книгата се обидува да разработи, какви последици произлегуваат од тоа по нашите општества:

„... almost everyone belongs to multiple groups based on family, friends, work, religious affiliation, on and on. The centrality of group effort to human life means that anything that changes the way group function will have profound ramifications for everything from commerce and government to media and religion. One obvious lesson is that new technology enables new forms of group-forming. (...) When we change the way we communicate, we change society.“ (стр. 16, 17)

Веб 2.0 овозможува нови форми на формирање групи, факт што според Ширки не може да биде преценет. Додека порано било неопходно групите да се водат, на пример во областа на економијата од менаџмент, ваквите ограничувања во голема мера отпаѓаат, а со нив и за нивна цел неопходните трансакциски трошоци. На тој начин е можно создавањето повеќе групи и, пред сθ, групи од нов вид. Од Фликр преку Википедиа па сθ до Фејсбук, ние сме сведоци на експериментирање со нови видови на групи.

„... we are living in the middle of a remarkable increase in our ability to share, to cooperate with one another, and to take collective action, all outside the framework of traditional institutions and organizations. (...) By making it easier for groups to self-assemble and for individuals to contribute to group effort without requiring formal management (...), these tools have radically altered the old limits in the size, sophistication, and scope of unsupervised effort (...). And as we could expect, when desire is high and costs have collapsed, the number of such groups is skyrocketing, and the kinds of effects they are having on the world are spreading.“ (стр. 20-21, сопствени нагласувања на дел од текстот)

Ширки упатува на влијанијата од овие нови можности (самоорганизирана поделба, соработка и колаборација) за различни области: од пресвртите во медиумската индустрија преку колаборативната продукција (Википедиа) па сθ до католичката црква. Особено анализата на различните форми на соработка од нов вид („a hybrid of tool and community“, стр. 136), коишто одат далеку понатаму од еден проширен технолошки детерминизам, ја прават оваа книга обврзувачка лектира за сите што сакаат да ги разберат мрежните општества што се наоѓаат во зародиш.

„... social tools don't create collective action - they merely remove the obstacles to it. Those obstacles have been so significant and pervasive, however, that as they are being removed, the world is becoming a different place. This is why many of the significant changes are based not on the fanciest, newest bits of technology but on simple, easy-to-use tools like e-mail, mobile phones, and websites, because those are the tools most people have access to and, critically, are comfortable using in their daily lives. Revolution doesn't happen when society adopts new technologies - it happens when society adopts new behaviors.“ (стр. 160, сопствени нагласувања на дел од текстот)

[сите цитати од : Клеј Ширки (2008), Here Comes Everybody. The Power of Organizing Without Organizations, Пингвин]

Во следното 11 минутно интервју на „Електричен репортер“ авторот сумира неколку клучни искази од „Here Comes Everybody“ (со германски превод):





 



Во поглавјето Економија 2.0 разработуваме, како би можела да изгледа оваа „Револуција“ во областа на економијата. Страната „Мудроста на многумината“ е посветена на еден особено важен аспект на новите форми на соработка. Таму се претставени и сродни концепти како што е „краудсорсинг“ (Crowdsourcing), коишто се погодни како дополнение на анализата на Клеј Ширки. Сите наши препораки за литература на тема „Веб 2.0“ можете да ги најдете овде...

На оние што сакаат да се занимаваат поинтензивно со влијанијата на социјалните мрежи по општеството, им ја препорачуваме книгата на Метју Фрејзер и Сумитра Дута „Throwing Sheep in the Boardroom“. Како водечка идеа на авторите им служи односот на конфликт помеѓу (новите) хоризонтални мрежи и (традиционалните) вертикални институции. Слично како Клеј Ширки, и тие поаѓаат од тоа, дека Веб 2.0 го превртува општеството наопаку:

„Online social networking is revolutionizing how we see ourselves, how we interact with others, how we work and how we participate in the wider society around us. (...) Specifically, this book examines the impact of social networking sites at three different levels: first, our informal personal interactions; second, our formal relationships inside organizations; and third, our behaviour as consumers and citizens.“ (стр. IX, X)

Оваа книга е поделена во три големи дела: Идентитет - Статус - Моќ. Основната теза на „Throwing Sheep in the Boardroom“ гласи:

„We argue that Web 2.0 social media are producing three profound social e-ruptions: identities are becoming disaggregated, status is becoming democratized and power is becoming diffuse. (...) The power of social media, despite organizational resistence, is turning old models on their heads. In the Web 2.0 world, fans become celebrities, student become teachers, customers become producers, employees become bosses, citizens become politicians, Davids become Goliaths.“ (S. 20, 24)

[двата цитата од: Мејту Фрејзер / Сумитра Дута (2009), Throwing Sheep in the Boardroom. How Online Social Networking Will Transform Your Life, Work and World, Чичестер]


[Автори: др. Рагнар Милер / проф. др. Волфганг Шуман]

 

 

Нагоре

Д@далос почетна

Почетна страна

Графички преглед

Контакт

1998-2012 Д@далос - политичко образование, образование за демократија, образование за човекови права, педагогија на мирот (проект на Pharos e.V.)
веб: друштво Агора