По две катастрофални светски војни обезбедувањето на мирот и меѓународната безбедност ја сочинува централната задача на Светската организација, при што се правеа обиди да се извлече поука од првиот неуспешен обид за основање на систем за колективна безбедност со сојузот на народите во периодот меѓу двете војни [за Сојузот на народите и предисторијата на Обединетите нации види Основен курс 2].

Ако при основањето на оваа организација, меѓународните војни биле најголемиот предизвик, тогаш оваа состојба во последните децении темелно се променила: наспроти намалувањето на меѓународните војни постои огромно зголемување на внатрешно-државните конфликти и на нови феномени, како на пример транснационалниот тероризам [идеи за тематизирање на поимите „војна“, „мит“, „насилство“ и „конфликт“ можете да најдете во рамките на тематскиот комплекс „Мировна педагогија“ на Д@далос].

Развојот во доменот на обезбедувањето на мирот, од блокадата на советот за безбедност во студената војна па сé до актуелната дискусија за хуманитарните интервенции, е претставена во Основен курс 2.
 

Особено геноцидот и злосторствата против човештвото на хитлеровиот режим ја создадоа позадината за втората голема област на задачи на Обединетите нации: заштитата на човековите права и натамошниот развој на меѓународното право.

Веќе во 1948 Генералното собрание ја усвои Универзалната декларација за човековите права, централниот документ во историјата на човековите права. Конкретното правно спроведување на оваа декларација следеше по долгите и мачни дискусии со два меѓународни пакта, со пактот за граѓански и политички права и пактот за економските, социјалните и културните права, коишто беа потпишани во 1966 година и стапија на сила во 1976 [овие документи како и натамошни опширни информации по однос на темите човекови права, права на децата и права на жените можете да најдете во рамките на тематскиот комплекс „Човекови права“ на Д@далос].
 

Економскиот и социјален развој го претставува третото големо поле на задачи на Обединетите нации. Мирот не се разбира само како отсуство на војна, во смисла на негативниот поим за мир, туку во смисла на позитивниот поим за мир, опфаќа исто така прашања од светскиот развој и правдата [за поимот за мирот види во делот „Мир“ во рамките на тематскиот комплекс „Мировна педагогија“]. Кон ова, со оглед на глобалните проблеми, во поново време кон задачите на заштитата на животната средина се придодаде и проблемот на ефектот на „стаклена градина“ или „озонска дупка“.

Веќе во 1945 година била осознаена неуништливата поврзаност на мирот и развојот. Како пример за тоа стојат зборовите на тогашниот американски министер за надворешни работи, Едвард Стетиниус: „Борбата за слобода мора да се води на два фронта. На едниот фронт се работи за безбедноста, а на другиот се работи за економијата и социјалната праведност. Само победа на двата фронта ќе му подари на светот траен мир.“

Всушност, на темите „развој“ и „животна средина“ им се посветени многубројни програми, комисии, специјални органи и посебни организации, коишто го сочинуваат далеку разгранетиот систем на Обединетите нации, со кој се занимава Основен курс 4.