Preambula

NE, POPUJT E KOMBEVE TE BASHKUARA ,

të vendosur të mbrojmë brezat e ardhshëm nga kamxhiku i luftës, i cili në ditët tona ka sjellë dy herë vuajtje të pathëna mbi njerëzimin, 

të forcojmë sërish besimin tonë në të drejtat themelore të njeriut, në dinjitetin dhe vlerat e personalitetit njerëzor, në barazinë mes burrit dhe gruas si dhe mes gjithë kombeve, qofshin këto të mëdha a të vogla,

DHE PËR KËTË QËLLIM

të ushtrojmë durimin dhe të jetojmë në paqe si fqinjë të mirë,

të bashkojmë forcat tona, në mënyrë që të ruajmë paqen në botë dhe sigurinë ndërkombëtare, 

të pranojmë parimet dhe të fusim procedurat, që garantojnë përdorimin e armëve vetëm për interesin e përgjithshëm, dhe

të marrim në konsideratë institucione ndërkombëtare me qëllim, që të mbështesim përparimin ekonomik dhe social të të gjithë popujve  -

VENDOSËM TË PËRPIQEMI BASHKARISHT PËR ARRITJEN E KËTYRE QËLLIMEVE.

Në këtë mënyrë qeveritë tona, përmes përfaqësuesve të tyre, mbledhur në San Francisko, të cilët kanë paraqitur plotfuqitë e tyre në formën përkatëse, kanë pranuar Kartën e Kombeve të Bashkuara duke krijuar kështu një organizatë ndërkombëtare nën emërtimin "Kombet e Bashkuara".

Kapitulli I: Qëllimet dhe parimet

Neni 1

Kombet e Bashkuara marrin përsipër:

1. të ruajnë paqen botërore dhe sigurinë ndërkombëtare dhe, për këtë qëllim, të marrin masa kolektive të efektshme për të parandaluar dhe mënjanuar kërcënimet e paqes, për të mposhtur veprimet mësymëse dhe shkeljet e tjera të paqes, si dhe për të zgjidhur me mjete paqësore sipas parimeve të drejtësisë dhe të drejtës ndërkombtare konflikte ndërkombëtare apo situata, që do të mund të çonin në shkelje të paqes; 

2. të zhvillojnë marrëdhënie miqësore mes kombeve, të cilat bazohen në parimet e barazisë dhe të vetëvendosjes së popujve si dhe të marrin masa të tjera të përshtatshme për konsolidimin e paqes;

3. të ngrenë në këmbë një bashkëpunim ndërkombëtar për të zgjidhur probleme ndërkombëtare të natyrës ekonomike, sociale, kulturore dhe humanitare si dhe për të mbështetur dhe forcuar respektimin e të drejtave dhe lirive themelore të njeriut për të gjithë, pa dallim race, seksi, gjuhe apo besimi fetar;

4. të jenë qendra, në të cilën koordinohen me njëra-tjetrën përpjekjet e kombeve për të realizuar këto qëllime të përbashkëta.

Neni 2

Organizata dhe anëtarët e saj veprojnë në zbatim të qëllimeve të përcaktuara në nenin 1 sipas parimeve të mëposhtme:

1. Organizata bazohet në parimin e barazisë sovrane të të gjithë anëtrëve të saj.

2. Të gjithë anëtarët pëmbushin në mirëbesim të gjitha detyrimet, që ata marrin përsipër me anë të Kartës, me qëllim që të sigurojnë të drejtat dhe privilegjet, që u takojnë nga anëtarësia.

3. Të gjithë anëtarët i zgjidhin konfliktet e tyre me mjete paqësore, në mënyrë të tille që paqja botërore, siguria ndërkombëtare dhe drejtësia të mos rrezikohen.

4.Të gjithë anëtarët ndalojnë në marrëdhëniet e tyre ndërkombëtare çdo kërcënim apo pëdorim dhune, që drejtohet kundër paprekshmërisë territoriale apo pavarësisë politike të një shteti ose që bie ndesh me qëllimet e Kombeve të Bashkuara.

5.Të gjithë anëtarët u japin Kombeve të Bashkuara asistencën e nevojshme për çdo masë, që Organizata merr në përputhje me Kartën; një shteti, ndaj të cilit Organizata ka marrë masa parandaluese apo detyruese, ato nuk i japin mbështetjen e tyre. 

6. Organizata kujdeset, që shtetet jo-anëtare të Kombeve të Bashkuara të veprojnë sipas këtyre parimeve, për sa kohë që kjo është e nevojshme për ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare.

7. Nga kjo Kartë nuk rezulton e drejta e Kombeve të Bashkuarapër të ndërhyrë në çështje të tilla, që për nga natyra bëjnë pjesë në kompetencat e brendshme të një shteti, apo detyrimi i shteteve anëtare, që për çështje të tilla të zbatojnë një rregullore me bazë Kartën; zbatimi i masave detyruese sipas kapitullit të VII nuk preket nga ky parim.

[Përmbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli II: Anëtarësia

Neni 3

Anëtarë fillestarë të Kombeve të Bashkuara janë ato shtete, të cilat kanë marrë pjesë në Konferencën e Kombeve të Bashkuara mbi një Organizatë Ndërkombëtare në San Francisko ose që kishin nënshkruar që më parë Deklaratën e Kombeve të Bashkuara të datës 1 janar 1942 dhe që tashmë nënshkruajnë këtë kartë dhe e ratifikojnë atë sipas nenit 110.

Neni 4

(1) Anëtartë i Kombeve të Bashkuara mund të jenë të gjithë shtetet e tjera paqedashëse, që marrin përsipër detyrimet e kësaj Karte dhe që, sipas vlerësimit të organizatës, janë të afta dhe të vullnetshme të përmbushin këto detyrime.

(2) Pranimi i një shteti të tillë si anëtar i Kombeve të Bashkuara bëhet me rekomandim të Këshillit të Sigurimit dhe vendim të Asamblesë së Përgjithshme.

Neni 5

Asambleja e Përgjithshme, me rekomandim të Këshillit të Sigurisë, mund t'i mohojë një shteti anëtar, kundër të cilit Këshilli i Sigurimit ka marrë masa parandaluese apo detyruese, në mënyrë të përkohëshme ushtrimin e të drejtave dhe privilegjeve, që rrjedhin nga anëtarësia.

Neni 6

Një anëtar i Kombeve të Bashkuara, i cili shkel në mënyrë të vazhdueshme parimet e kësaj Karte, Asambleja e Përgjithshme mund ta përjashtojë nga organizata me rekomandim të Këshillit të Sigurimit.

[Permbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli III: Organet

Neni 7

(1) Organet kryesore të Kombeve të Bashkuara janë Asambleja e Përgjithshme, Këshilli i Sigurimit, Këshilli Ekonomik dhe Social, Këshilli i Kujdestarisë, Gjykata Ndërkombëtare dhe Sekretariati.

(2) Sipas nevojës mund të vihen në veprim në përputhje me këtë Kartë edhe organe dytësore.

Neni 8

Kombet e Bashkuara nuk aplikojnë kufizime në lidhje me barazinë gjinore mes burrave dhe grave pësa u përket te gjitha vendeve të punës  në organet kryesore dhe dytësore.

[Permbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli IV: Asambleja e Përgjithshme

Përbërja

Neni 9

(1) Asambleja e Përgjithshme përbëhet nga të gjithë anëtarët e Kombeve të Bashkuara.

(2) Secili prej anëtarëve ka jo më shumë se pesë përfaqësues në Asamblenë e Përgjithshme.

Detyrat dhe kompetencat

Neni 10

Asambleja e Përgjithshme mund të marrë në shqyrtim të gjitha çështjet, që bien brenda kuadrit të Kartës ose që kanë të bëjnë me të drejtat e njërit prej organeve të parashikuara në këtë Kartë; me kusht respektimin e nenit 12, ajo mund të japë rekomandimet e saj në lidhje me këto çështje, drejtuar anëtarëve të Kombeve të Bashkuara ose Këshillit të Sigurimit ose të dyve bashkë.

Neni 11

(1) Asambleja e Përgjithshme mund të merret me të gjitha parimet e përgjithshme të bashkëpunimit për ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare duke pëfshirë këtu parimet e çarmatosjes dhe rregullores së armatimit si dhe, duke iu referuar këtyre parimeve, t'u drejtojë rekomandime anëtarëve ose Këshillit të Sigurimit, sse të dyve.

(2) Asambleja e Përgjithshme mund të shqyrtojë të gjitha çështjet, që kanë të bëjnë me ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare, dhe që i parashtrohen asaj nga një anëtar i Kombeve të Bashkuara ose nga Këshilli i Sigurimit ose nga një shtet jo-anëtar i Kombeve të Bashkuara, sipas nenit 35 kreu 2; me kusht respektimin e nenit 12, ajo mund t'u drejtojë shteteve të prekura ose Këshillit të Sigurimit  ose të dyve rekomandime në lidhje me këto çështje. Nëse në kuadër të një çështjeje të tillë lind nevoja e masave të ndryshme atëherë Asambleja e Përgjithshme ia kalon atë para ose pas shqyrtimit Këshillit të Sigurimit.

(3) Asambleja e Përgjithshme mund të tërheqë vëmendjen e Këshillit të Sigurimit në lidhje me ato situata, të cilat përbëjnë rrezik për paqen botërore dhe sigurinë ndërkombëtare.

(4) Kompetencat e Asamblesë së Përgjithshme sqaruar në këtë nen nuk kufizojnë efektin e përgjithshëm të nenit 10.

Neni 12

(1) Për sa kohë që Këshilli i Sigurimit realizon detyrat e tij parashikuar nga Karta në rast konflikti apo në një situatë të caktuar, Asambleja e Përgjithshme nuk duhet të japë asnjë rekomandim, përveç rastit kur kjo kërkohet nga Këshilli i Sigurimit.

(2) Sekretari i Përgjithshëm, me miratimin e Këshillit të Sigurimit i raporton Asamblesë së Përgjithshme në çdo sesion të kësaj të fundit në lidhje me të gjitha çështjet e ruajtjes së paqes dhe sigurisë ndërkombëtare, që trajtohen nga Këshilli i Sigurimit; gjithashtu, ai njofton menjëherë Asamblenë e Përgjithshme, ose, në mungesë të sesionit të kësaj të fundit, Anëtarët e Kombeve të Bashkuara, sapo Këshilli i Sigurimit pezullon trajtimin e një çështjeje të tillë.

Neni 13

(1) Asambleja e Përgjithshme inicion procese hetimore dhe jep rekomandime;

a) për të mbështetur bashkëpunimin ndërkombëtar në fushën politike dhe për të favorizuar zhvillimet progresive të së drejtës ndërkombtare dhe kodifikimin e saj;

b) për të mbështetur bashkëpunimin ndërkombëtar në fushat e ekonomisë, sistemit social, kulturës, edukimit dhe shëndetësisë si dhe për të kontribuar në realizimin e të drejtave të njeriut dhe lirive themelore të tij pa dallim race, gjinie, gjuhe apo besimi fetar.

(2) Përgjegjësitë e mëtejshme, detyrat dhe kompetencat e Asamblesë së Përgjithshme në lidhje me çështjet e përmendura në kreun 1, gërma b përshkruhen në kapitujt IX dhe X.

Neni 14

Me kusht respektimin e nenit 12 Asambleja e Përgjithshme mund të japë rekomandime për neutralizimin paqësor të çdo situate, pavarësisht se si ka lindur ajo, nëse kjo situatë duket se është e prirur të bjerë ndesh me të mirat e përgjithshme ose me marrëdhëniet miqësore  mes kombeve; e njëjta gjë vlen edhe për ato situata, që janë pasojë e shkeljeve të dispozitave të kësaj Karte mbi  qëllimet dhe parimet e Kombeve të Bashkuara.

Neni 15

(1) Asambleja e Përgjithshme merr dhe analizon raportet vjetore dhe raportet speciale të Këshillit të Sigurimit; pjesë e këtyre raporteve është edhe pëshkrimi i masave, që Këshilli i Sigurimit ka vendosur të marrë ose ka marrë tashmë për ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare.

(2) Asambleja e Përgjithshme merr dhe analizon raportet e organeve të tjera të Kombeve të Bashkuara.

Neni 16

Asambleja e Përgjithshme realizon detyrat e saj përcaktuar në kapitujt XII dhe XIII mbi sistemin ndërkombëtar të Këshillit të Kujdestarisë; këtu bën pjesë edhe miratimi i marrëveshjeve të mirëbesimit/kujdestarisë për ato zona, që nuk janë cilësuar si zona strategjike.

Neni 17

(1) Asambleja e Përgjithshme shqyrton dhe miraton projekt-buxhetin e organizatës.

(2) Shpenzimet e organizatës merren përsipër nga anëtarët e organizatës sipas një kodi shpërndarjeje, i cili duhet të caktohet nga Asambleja e Përgjithshme.

(3) Asambleja e Përgjithshme shqyrton dhe miraton të gjitha marrëveshtjet financiare dhe buxhetore me organizatat e veçanta cilësuar në nenin 57; ajo analizon buxhetin e tyre administrativ me qëllim që t'u japë atyre rekomandime.

Votimi

Neni 18

(1) Çdo anëtar i Asamblesë së Përgjithshme ka një votë.

(2) Vendime të Asamblesë së Përgjithshme në lidhje me çështje të rëndësishme kërkojnë një shumicë prej dy të tretash të anëtarëve të pranishëm votues. Në këto çështje bëjnë pjesë: rekomandime në lidhje me ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare, zgjedhje e anëtarëve jo të përhershëm të Këshillit të Sigurimit, zgjedhja e anëtarëve të Keshillit Social-Ekonomik, zgjedhja e anëtarëve të Këshillit të Kujdestarisë sipas nenit 86 kreu 1, gërma c, pranimi i anëtarëve të rinj në Kombet e Bashkuara, heqja e përkohshme e të drejtave dhe privilegjeve, që rrjedhin nga anëtarësia, përjashtimi i anëtarëve, çështje që kanë të bëjnë me mënyrën e veprimit të sistemit të mirëbesimit si dhe çështje të buxhetit.

(3) Vendime në lidhje me çështje të tjera, duke përfshirë këtu përcaktimin e grupeve të tjera çështjesh, për të cilat vendoset me shumicën e dy të tretave, kërkojnë shumicën e anëtarëve të pranishëm votues.

Neni 19

Një anëtar i Kombeve të Bashkuara, i cili ka mbetur prapa me pagesën e kontributeve të veta financiare, nuk ka të drejtë vote në Asamblenë e Përgjithshme, nëse shuma e papaguar arrin apo kalon vlerën e kontributeve, që ky anëtar duhej të kishte paguar në dy vitet e plota paraardhëse. Asambleja e Përgjithshme mund t'i lejojë atij sërish ushtrimin e të drejtës së votës, nëse ajo ka bindjen se kjo vonesë në pagesë ka për arsye rrethana, për të cilat nuk mban  përgjegjësi ky anëtar.

Proçedura

Neni 20

Asambleja e Përgjithshme mblidhet rregullisht një herë në vit dhe, nëse e kërkojnë rrethanat, në sesione të jashtëzakonshme. Sesionet e jashtëzakonshme thirren nga Sekretari i Përgjithshëm me kërkesë të Këshillit të Sigurimit ose shumicës së anëtarëve të Kombeve të Bashkuara.

Neni 21

Asambleja e Përgjithshme jep rendin e aktivitetit. Për çdo sesion ajo zgjedh presidentin e vet.

Neni 22

Asambleja e Përgjithshme mund të verë në veprim organe dytësore, nëse e konsideron këtë të nevojshme për realizimin e detyrave  të saj.

[Permbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli V: Këshilli i Sigurimit

Përbërja

Neni 23

(1) Këshilli i Sigurimit përbëhet nga pesëmbëdhjetë anëtarë të Kombeve të Bashkuara. Republika e Kinës, Franca, Bashkimi Sovjetik, Mbretëria e Bashkuar e Britanisë dhe Irlanda e Veriut si dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë anëtarë të përhershëm të Këshillit të Sigurimit. Asambleja e Përgjithshme zgjedh dhjetë anëtarë të tjerë të Kombeve të Bashkuara si anëtarë jo të përhershëm të Këshillit të Sigurimit; këtu duhen marrë parasysh në mënyrë të veçantë pikëpamjet e mëposhtme: në radhë të parë kontributi i anëtarëve të Kombeve të Bashkuara në ruajtjen e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare ai dhe në realizimin e e objektivave të tjera të organizatës, e më tej edhe shpërndarja e përshtatshme gjeografike e vendeve.

(2) Anëtarët jo të Përhershëm të Këshillit të Sigurimit zgjidhen për një periudhë dyvjeçare. Gjatë zgjedhjes së parë të anëtarëve jo të përhershëm, që zhvillohet pas rritjes së numrit të anëtarëve të Këshillit nga 11 në 15, zgjidhen dy nga katër anëtarët shtesë për një periudhë njevjeçare. Anëtarët, që largohen nuk mund të zgjidhen sërish drejtpërdrejt.

(3) Secili prej anëtarëve të Këshillit të Sigurimit ka këtu një pëfaqësues të tijin.

Neni 24

(1) Për të garantuar një veprim të shpejtë dhe të efektshëm të Kombeve të Bashkuara anëtarët e tyre ia kalojnë Këshillit të Sigurimit përgjegjësinë kryesore për ruajtjen e paqes botërore dhe të sigurisë ndërkombëtare si dhe njohin faktin, që Këshilli i Sigurimit gjatë realizimit të detyrimeve, që rrjedhin nga kjo përgjegjësi, vepron në emrin e Kombeve të Bashkuara.

(2) Gjatë përmushjes së këtyre detyrimeve Këshilli i Sigurimit vepron në përputhje me qëllimet dhe parimet e Kombeve të Bashkuara. Kompetencat, që atij i njihen në këtë kontekst, sqarohen në kapitujt  VI, VII, VIII dhe XII.

(3) Këshilli i Sigurimit i paraqet për shqyrtim Asamblesë së Përgjithshme raportet vjetore dhe, në rast se duhet, edhe raporte te veçanta.  

Neni 25

Anëtarët e Kombeve të Bashkuara bien dakord të pranojnë dhe zbatojnë vendimet e Këshillit të Sigurimit në përputhje me këtë Kartë.  

Neni 26

Me qëllim që vendosja dhe ruajtja e paqes botërore dhe sigurisë ndërkombëtare të mbështeten në mënyrë të tillë, që për qëllime armatimi të përdoren sa më pak nga burimet njerëzore dhe ekonomike në botë, Këshilli i Sigurimit ngarkohet, që ,me mbështetjen e Komisionit të Shtabit të Përgjithshëm parashikuar në nenin 47 të hartojë plane, të cilat u duhen parashtruar Kombeve të Bashkuara me qëllim ngritjen e një sistemi rregullash në lidhje me armatimin.

Votimi

Neni 27

(1) Secili prej anëtarëve të Këshillit të Sigurimit ka një votë.

(2) Për vendimet e Këshillit të Sigurimit në lidhje me çështje proceduriale nevojitet miratimi i nëntë anëtarëve.

(3) Për vendimet e Këshillit të Sigurimit në lidhje me të gjitha çështjet e tjera nevojitet miratimi i nëntë anëtarëve përfshirë edhe të gjithë anëtarët e përhershëm, gjithsesi duke iu përmbajtur kushtit, që në rast vendimesh në bazë të kapitullit VI dhe nenit 52, kreu 3, palët në konflikt duhet të abstenojnë.

Procedura

Neni 28

(1) Këshilli i Sigurimit organizohet në mënyrë të tilleë që të mundë të realizojë në mënyrë të vazhdueshme detyrat e tij. Secili prej anëtarëve të tij duhet, që për këtë qëllim të jetë i përfaqësuar në selinë e organizatës 

(2) Këshilli i Sigurimit mblidhet në seanca të rregullta mbledhjesh; këtu mund të përfaqësohet secili prej anëtarëve të tij sipas dëshirës nga një anëtar qeverie ose nga një i deleguar i tij për këtë qëllim.

(3) Këshilli i Sigurimit ,përveç se në selinë e organizatës, mund të mblidhet edhe në vende të tjera, nëse ai do të gjykonte se kjo do t'i shërbente më mirë punës së tij.

Neni 29

Këshilli i Sigurimit mund të vërë në veprim organe dytësore, nëse ai do ta konsideronte këtë si të domosdoshme për realizimin e detyrave të tij.

Neni 30

Këshilli i Sigurimit vendos një rend aktiviteti; në këtë mënyrë ai rregullon edhe procedurat për zgjedhjen e presidentit të tij.

Neni 31

Një anëtar i Kombeve të Bashkuara, i cili nuk është anëtar i Këshillit të Sigurimit, mund të marrë pjesë pa të drejtë vote në diskutimin e çdo çështjeje paraqitur Këshillit të Sigurimit, nëse ky i fundit mendon, se interesat e këtij anëtari janë prekur në mënyrë të veçantë.

Neni 32

Anëtarët e Kombeve të Bashkuara, që nuk janë anëtarë të Këshillit të Sigurimit, si dhe shtete jo-anëtare të Kombeve të Bashkuara ftohen të marrin pjesë pa të drejtë vote në diskutimet e Këshillit të Sigurimit në lidhje me një konflikt, me të cilin merret ky i fundit, nëse këto shtete janë palë në konflikt. Për pjesëmarrjen e një shteti jo-anëtar të Kombeve të Bashkuara Këshilli i Sigurimit përcakton kushte, që ai i konsideron të drejta.

[Permbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli VI: Zgjidhja paqësore e konflikteve

Neni 33

(1) Palët e një konflikti, vijimi i të cilit mund të rrezikojë ruajtjen e paqes dhe sigurisë ndërkombëtare përpiqen fillimisht të arrijnë në një zgjidhje të konfliktit me anë bisedimesh, analizash, ndërmjetësimesh, gjykimesh, vendimesh gjyqësore, përfshirjes së institucioneve rajonale ose marrëveshjesh ose përmes mjetesh të tjera paqësore në zgjedhjen e palëve.

(2) Këshilli i Sigurimit, në rast se e konsideron të nevojshme, u bën apel palëve, të zgjidhin konfliktet e tyre përmes mjetesh të tilla.

Neni 34

Këshilli i Sigurimit mund të marrë në shqyrtim çdo konflikt apo situatë, që mund të bëhet shkak fërkimesh ndërkombtare ose konfliktesh të ndryshme, për të përcaktuar, nëse vijimi i konfliktit apo situatës në fjalë, do të mund të rrezikonte ruajtjen e paqes dhe sigurisë ndërkombëtare.

Neni 35

(1) Secili prej anëtarëve të Kombeve të Bashkuara  mund të sjellë në vëmendjen e Këshillit të Sigurimit ose Asamblesë së Përgjithshme çdo konflikt apo situatë përcaktuar në nenin 34.

(2) Një shtet jo-anëtar i Kombeve të Bashkuara mund të sjellë në vëmendjen e Këshillit të Sigurisë ose të Asamblesë së Përgjithshme çdo konflikt apo situatë, palë e të cilit /së cilës ai ështe, nëse ai pranon detyrimet e përcaktuara në këtë kartë në lidhje me zgjidhjen paqësore të këtij konflikti.

(3) Mënyra e të proceduarit të Asamblesë së Përgjithshme në çështje, në lidhje me të cilat tërhiqet vëmendja sikurse parashikohet në këtë nen, përcaktohet sipas neneve 11 dhe 12.

Neni 36

(1) Këshilli  i Sigurimit mund të rekomandojë në çdo stad të një konflikti në kuptimin e nenit 33 ose të një situate  të së njëjtës natyrë, procedura apo metoda të përshtatshme për zgjidhjen e tyre.

(2) Këshilli i Sigurimit duhet të marrë në konsideratë të gjitha procedurat, që palët kanë kanë pranuar tashmë për zgjidhjen e konfliktit.

(3) Gjatë rekomandimeve të tij sipas këtij neni, Këshilli i Sigurimit duhet të ketë parasysh, që konfliktet ligjore, në përgjithës,i i duhen paraqitur Gjykatës Ndërkombtare nga palët në përputhje me statutin e tij.

Neni 37

(1) Nëse palët e një konflikti, në kuptimin e nenit 33,  nuk arrijnë në një zgjidhje me mjetet e përshkruara në këtë nen, ato ia parashtrojnë konfliktin Këshillit të Sigurimit.

(2) Nëse, sipas gjykimit të Këshillit të Sigurisë, vijimi i konfliktit do të përbënte një rrezik faktik për ruajtjen e paqes botërore dhe të sigurisë ndërkombëtare, atëherë ai vendos, nëse do të veprojë sipas nenit 36 apo do të japë ato rekomandime, sipas tij të përshtatshme për zgjidhjen e konfliktit.

Neni 38

Pavarësisht neneve 33 deri 37, Këshilli i Sigurimit mund t’u drejtojë rekomandimet e tij palëve në konflikt  për një zgjidhje paqësore të këtij të fundit, nëse të gjitha palët e konfliktit e kërkojnë këtë.

[Përmbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli VII: Masa në rast kërcënimi apo shkeljeje të paqes  si dhe në rast veprimesh mësymëse.

Neni 39

Këshilli i Sigurimit është ai, që përcakton, nëse kemi të bëjmë me një kërcënim ose prishje të paqes ose sulm; ai jep rekomandimet e tij dhe vendos se cilat masa duhen marrë sipas neneve 41 dhe 42, për të ruajtur ose për të rivendosur paqen botërore dhe sigurinë ndërkombëtare.

Neni 40

Për të parandaluar një rëndim të gjendjes, Këshilli i Sigurimit, përpara se të japë rekomandime sipas nenit 39 apo të vendosë masa, mund t’u kërkojë palëve të ndjekin masat e përkohëshme vlerësuar prej tij si të nevojshme ose të dëshirueshme. Këto masa të përkohshme nuk i prekin të drejtat, pretendimet dhe pozicionin e palëve pjesëmarrëse. Nëse këto masa të përkohshme nuk ndiqen, atëherë Këshilli i Sigurimit do të mbajë përgjegjësinë përkatëse për këtë dështim të tijin.

Neni  41

Këshilli i Sigurimit mund të vendosë, se cilat masa duhen marrë – duke përjashtuar ndërhyrjen me armë – në mënyrë, që vendimet e tij të bëhen të efektshme; ai mund t’u kërkojë anëtarëve të Kombeve të Bashkuara, të realizojnë  këto masa.  Këtu përfshihen ndërprerjet e plota ose të pjesshme të marrëdhënieve ekonomike, të transportit hekurudhor, ujor dhe ajror, të lidhjeve postare, telegrafike dhe me radiomarrëse dhe të mundësive të tjera të qarkullimit si dhe ndërprerja e marrëdhënieve diplomatike.

Neni  42

Nëse Këshilli i Sigurimit është i mendimit, se masat e parashikuara në nenin 41 do të jenë të pamjaftueshme ose nëse ato kanë rezultuar si të tilla, atëherë ai mund të realizojë masat e nevojshme për ruajtjen apo rivendosjen e paqes botërore dhe të sigurisë ndërkombëtare duke përdorur forcat e aramatosura tokësore, ajrore dhe ujore. Në këto masa përfshihen demonstrimet e forcës, bllokada dhe angazhime të tjera të forcave të armatosura  tokësore, ajrore dhe ujore.

Neni 43

(1)  Të gjithë anëtarët e Kombeve të Bashkuara marrin përsipër të kontribuojnë në ruajtjen e paqes botërore duke vënë në dispozicion, me kërkesën e Këshillit të Sigurisë, sipas përcaktimeve të një apo disa marrëveshjeve lidhur me këtë të fundit, trupat e tyre të armatosura, duke ofruar mbështetjen e tyre dhe lehtësira të tjera deri edhe marshimin e trupave, për sa kohë që kjo është e nevojshme për ruajtjen e paqes botërore dhe të sigurisë ndërkombëtare.

(2) Këto marrëveshje duhet të parashikojnë numrin dhe llojin e trupave, nivelin e gatishmërisë së tyre, vendndodhjen e tyre të përgjithshme si dhe llojin e asistencës dhe të lehtësirave.

(3) Me iniciativën e Këshillit të Sigurimit këto marrëveshje përfundohen sa më shpejt të jetë e mundur nëpërmjet bisedimesh. Ato lidhen mes Këshillit të Sigurimit nga njëra anë dhe anëtarëve të veçantë apo grupesh anëtarësh nga ana tjetër dhe nënshkruhen nga shtetet nënshkruese sipas ligjit të tyre kushtetues.

Neni 44

Nëse Këshilli i Sigurimit ka vendosur përdorimin e dhunës, ai fton një anëtar, që nuk ka përfaqësues në këtë Këshill, që të marrë pjesë me dëshirën e tij në vendimet mbi hedhjen në veprim të kontingjenteve të forcave të armatosura të këtij anëtari, përpara se t’ia kërkojë këtë bazuar në detyrimet e marra përsipër me anë të nenit 43.

Neni 45

Që Kombet e Bashkuara të jenë të afta të realizojnë ndërhyrje urgjente ushtarake, anëtarët e kësaj Organizate i mbajnë kontingjentet e tyre të Forcave të armatosura ajrore gati për hedhje në veprim në kuadër të masave detyruese të përbashkëta ndërkombtare.  Potencialin dhe nivelin e gatishmërisë së këtyre kontingjenteve si dhe planet për masat e tyre të përbashkëta i përcakton Këshilli i Sigurimit me mbështetjen e Komisionit të Shtabit të Përgjithshëm në kuadër të marrëveshjeve të veçanta të përmendura në nenin 43.

Neni 46

Planet për përdorimin e armëve përgatiten nga Këshilli i Sigurimit me mbështetjen e Komisionit të Shtabit të Përgjithshëm.

[Përmbledhje kapitujsh]     [Kreu i faqes]

Kapitulli VIII: Marrëveshjet rajonale

Neni 52

(1) Kjo Kartë nuk e përjashton ekzistencën e marrëveshjeve rajonale për trajtimin e atyre çështjeve, që kanë të bëjnë me ruajtjen e paqes botërore dhe të sigurisë ndërkombëtare, në kuadër të të cilave merren masa të natyrës rajonale; kusht paraprak për këtë është, që këto marrëveshje  ose institucione dhe efekti i tyre të përputhen me qëllimet dhe parimet e Kombeve të Bashkuara.

(2) Anëtarët e Kombeve të Bashkuara, që lidhin të tilla marrëveshje apo ngrenë të tilla institucione, përpiqen me të gjitha mundësitë e tyre, që duke iu referuar këtyre marrëveshjeve ose institucioneve rajonale të zgjidhin në mënyrë paqësore konfliktet e kufizuara nga pikëpamja lokale, përpara se me to të merret Këshilli i Sigurimit.

(3) Këshilli i Sigurimit mbështet zhvillimin e procedurave për zgjidhjen paqësore të konflikteve të kufizuara nga pikëpamja lokale duke iu referuar këtyre marrëveshjeve ose institucioneve rajonale, qoftë kjo me iniciativën e shteteve pjesëmarrëse, qoftë me udhëzimet  e vetë Këshillit të Sigurimit.    

(4) Zbatimi i neneve 34 dhe 35 nuk preket nga ky nen.
 
Neni  53

(1) Këshilli i Sigurimit u referohet këtyre marrëveshjeve ose institucioneve rajonale, nëse duhet, për realizimin e masave shtrënguese nën autoritetin e tij. Pa autorizimin e Këshillit të Sigurimit nuk mund të merren masa