Ku qëndron vështirësia?

"Rrethanat politike [janë] zakonisht aq voluminoze, komplekse dhe të pasura në aspekte dhe [përmbajnë] aq shumë faktorë, saqë është pothuajse e pamundur, që të trajtosh gjithçka në kohën në dispozicion për mësimin. Megjithatë mësuesit/et janë të prirur/a të paktën të synojnë tërësinë dhe të organizojnë mësimin e tyre të politikës në mënyrë politike. Por pas kësaj fshihet një lloj qëndrimi, sikur gjithçka është e rëndësishme, dhe që në fund të fundit asgjë nuk mund të lihet jashtë vëmendjes. Sado i kuptueshëm të jetë ky qëndrim, në praktikë ai çon zakonisht në një grumbullim të pastrukturuar lënde. Vjen një moment, që mësuesit dhe nxënësit ngecin në mes të këtij materiali dhe një pjesë e madhe e asaj çka është politike humbet. Kështu mësimi i politikës shndërrohet në një mësim sentencash, i cili trainon kujtesën afatshkurtër të nxënësve dhe nxënëseve, por nuk vë në lëvizje procese të të mësuarit politik. Efektet e të mësuarit politik në rastin e një mësimi të tillë janë vetëm minimale."

[Përmbledhje e shkurtër e politikës didaktike. Çështje të planifikimit në mësimin e politikës. Botuar nga  Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik – Bundeszentrale für Politische Bildung – vëll.326, Bonn 1994, F. 47]

Çfarë qëllimi përmbush perspektiva didaktike?

"Ajo çka është politike mund të shndërrohet në pëmbajtje të mësimit vetëm atëherë, kur arrijmë të fokusojmë dhe të theksojmë  diçka, gjë që në morinë e fakteve, informacioneve dhe aspekteve të hap një rrugë dhe zbulon elementet karakteristike të asaj, që është politike. Mësuesit/et mund t'i mëshojnë diçkaje në mënyrë të menduar mirë dhe të vetëdijshme, duke zhvilluar kështu një perspektivë didaktike. Perspektiva didaktike përmban objektivin pedagogjik, që qëndron në bazë të mësimit, pra qëllimet, që duhet të realizohen me njësinë mësimore, që po përgatitet.(...) Perspektiva didaktike në mësimin e politikës nuk është gjë tjetër veçse lidhje e ndërgjegjshme e përmbajtjes me qëllimin. "

[Përmbledhje e shkurtër e politikës didaktike. Çështje të planifikimit në mësimin e politikës. Botuar nga  Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik – Bundeszentrale für Politische Bildung –vëll.326, Bonn 1994, F.  47-49]

Si zgjidhet perspektiva didaktike?

"Perspektiva didaktike zhvillohet pikësëpari duke u nisur nga vetë çështja. Ajo duhet t'i referohet një aspekti qendror për nga pikëpamja politike në fushën e disiplinës dhe të problemeve (...) Por, nisur nga karakteri i dyfishtë i perspektivave didaktike, ato duhet jo vetëm të jenë të pranueshme nga ana shkencore, por duhet gjithashtu, që të kontribuojnë në realizimin e qëllimeve të përgjithshme të mësimit të politikës(...). Nëse pas një analize të hollësishme mësuesit/et vendosin për një perspektivë të caktuar didaktike, ata e kanë të qartë pastaj, se çfarë dëshirojnë të arrijnë te nxënëset dhe nxënësit  e tyre me njësinë mësimore, që po përgatisin  dhe cilën pjesë të përmbajtjes kanë vënë në qendër të vëmendjes. Perspektiva didaktike është menduar vetëm për mësuesin ose mësuesen. Nxëneset/it nuk  kanë kontakt të drejtëpërdrejtë me perspektivën didaktike, ata e ndjejnë atë vetëm në mënyrë indirekte nëpërmjet temës së njësisë mësimore, që u prezantohet atyre në fillim të mësimit ose që trajtojnë në fazën hyrëse. Mësueset/it, pra, pas marrjes së vendimit në lidhje me perspektivën didaktike kanë edhe detyrën tjetër: prej këtej të zhvillojnë një temë të caktuar. Tema është një përshkallëzim dhe një riformulim i perspektivës didaktike, në përshtatje me nxënësit." [shih kursin bazë 4: Formulimi i temës]

[Përmbledhje e shkurtër e politikës didaktike. Çështje të planifikimit në mësimin e politikës. Botuar nga  Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik – Bundeszentrale für Politische Bildung –vëll.326, Bonn 1994, F.ll.326, Bonn 1994, F.51, 52, 64]

"Implikimi subjektiv" dhe "rëndësia" si mjete ndihmëse në zgjedhjen e perspektivës didaktike

Nëse nxënëset/it implikohen  subjektivisht në njërën prej këtyre mënyrave, atëhere ata i hapen një çështjeje apo një problemi me më shumë lehtësi, se sa kur këto janë të huaja për ta dhe të parëndësishme për situatën dhe perspektivën e tyre jetësore. Por në kategorinë e implikimit subjektiv nuk është fjala vetëm për këtë pikëpamje motivimi, por edhe për një pyetje më të përgjithshme, dhe pikërisht se si mund të zvogëlohet distanca e botës së përvojës së nxënësve dhe nxënëseve nga njëra anë dhe 'botës së politikës' nga ana tjetër, dhe se cilat mundësi mund të krijohen, që 'në mikrobotë të zbulohet makrobota'. Pikërisht kjo ide tregon edhe domosdoshmërinë që pyetjen, se sa të implikuar subjektivisht janë nxënësit/et, ta shndërrojmë në pyetjen, se sa e rëndësishme është çështja në fjalë për të tashmen dhe për të ardhmen e afërt. Kategoria e rëndësisë i kushton  vëmendje peshës së një problemi politik për grupe të caktuara shoqërore, për të gjithë shoqërinë si një e tërë ose për njerëzimin në përgjithësi . Mësimi i politikës ka më pas detyrën për zgjerimin  e horizontit nga implikimi subjektiv deri në çështjen e rëndësisë së këtij implikimi për të tjerët, për shoqërinë, për njerëzimin, ose anasjelltas, nga rëndësia e një çështjeje, ekzistenca e së cilës  në rrethana të caktuara është për nxënësit/et krejtësisht e panjohur deri në implikimin subjektiv, në situatën e tyre konkrete jetësore."

[Përmbledhje e shkurtër e politikës didaktike. Çështje të planifikimit në mësimin e politikës. Botuar nga  Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik – Bundeszentrale für Politische Bildung –vëll.326, Bonn 1994, F. ll.326, Bonn 1994, F. 58, 59]

Shembuj

[Shembujt 1-3 marrë nga: Përmbledhje e shkurtër e didaktikës politike. Çështje të planifikimit në mësimin e politikës, bot. nga Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik - Bundeszentrale für Politische Bildung-, vëll.  326, Bonn 1994, F. 67]

[Autor: Ragnar Müller]

[Kreu ifaqes]