Bazat e edukimit politik

Edukimi politik është një fushë e gjerë. Këtu duhet të kufizohemi vetëm në disa shënime. Fragmente të veçanta merren me termat  Politika dhe Edukimi. Fragmenti i tekstit në vijim trajton problemin e orientimit të vlerave dhe të lidhjes së edukimit politik me vlerat:

"Politika dhe edukimi, pra edhe edukimi politik, janë forma të të vepruarit qëllimor; ato orientohen drejt objektivash përkatësisht  drejt vlerash. Në një shoqëri pluraliste lind pyetja, nëse është e mundur të arrihet një konsensus në lidhje me vlerat dhe si. Për edukimin e lirë të të rinjve dhe të të rriturve krijimi i konsensunsit arrihet nëpërmjet diskutimit të hapur. Por edukimi politik me përgjegjësi publike përveç kësaj ka nevojë për legjitimimin e referencave të vlerave.  

Shteti modern nuk mund t'i përgjigjet pyetjes, se cila është e mira më e madhe në një ansambël pluralist vlerash. Ne mund të jemi të një mendjeje, kur themi, se ai duhet të parandalojë probleme të mëdha dhe si shtet kulturor dhe social duhet të orientojë veprimtarinë e tij në mënyrë pozitive për nga vlerat. Gjithsesi ne nuk mund ta kuptojmë politikën si "realizim" vlerash më të larta, por si rregullim konfliktesh dhe si përpjekje për të vënë rendin më të mirë, nisur nga qëllime të njohura si të tilla nga të gjithë, të cilat duke qenë vlera orientuese mbeten detyra të përhershme. Politika nuk është zbatimi i një ligji historik apo moral, por mënyrë të vepruari e kushtëzuar nga situata në raste konfliktesh interesash dhe qëllimesh. 'Vlerat bazë' për politikën nuk janë pika programi për t'u realizuar, por ide rregullatore. Orientimi për nga vlerat dhe procesi i diskutimit për marrjen e një vendimi ecin përkrah njëri-tjetrit. Këtë duhet të gjykojë siç duhet edukimi politik."

[Bernhard Sutor, Baza teorike; në: Wolfgang W. Mickel (Bot.), Manual mbi edukimin politik, botuar nga Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik - Bundeszentrale für politische Bildung]

Se çfarë janë ekzaktësisht në detaje detyrat e edukimit politik, mbetet  diçka e diskutueshme dhe në proçes ndryshimi. Teksti i mëposhtëm përcakton gjithsesi disa fusha detyrash, të cilat mund të vlejnë si konsensuale:

1. Arsimimi dhe forcimi i një ndërgjegjeje të lirë demokratike vlerash,
2. Te kuptuarit e strukturës bazë të politikës si zgjidhje problemesh aktuale përmes marrjes së vendimeve të detyrueshme në çështje të diskutueshme shoqërore,
3. Dije orientuese në fusha aktuale të politikës me rëndësi për të ardhmen si p.sh. demokracia dhe rreziqet e saj, raporti ekonomi - ekologji, e ardhmja e shoqërisë së punës, globalizimi, Bashkimi i Evropës,
4. Përvetësimi i disa aftësive të caktuara si p.sh. përdorimi i informacioneve, i mediave etj.
Prej këtej dalin drejtpërsëdrejti dy fusha detyrash me përmbajtje të domosdoshme : 1. Konkretizimi i vlerave bazë (...). 2. Të kuptuarit e procesit të vendimmarrjes politike me të dy aspektet:
- Instancat vendimmarrëse dhe legjitimimi i tyre (Parlamenti, Qeveria, Votimet dhe zgjedhjet, Federalizmi);
- Përmbajtjet e vendimeve dhe  burimet e tyre: Interesat dhe agjentët e tyre  (iniciativa qytetare, shoqatat, partitë, mediat)."

[Klaus Rothe, Fushat e detyrave; in: Wolfgang W. Mickel  Manual mbi edukimin politik, botuar nga Zyra Qendrore Federale për Edukimin Politik (Bundeszentrale für politische Bildung), Vëll. 358, Bonn 1999, F.  97]

Tekstet vijuese trajtojnë temat e mëposhtëme:

[Autor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]