[Fragment i shkëputur nga: "Aftësia për të mësuar: pasuria jonë e fshehur. Raport i UNESCO-s mbi edukimin për shekullin e 21-te."]

"Ideja e të mësuarit përgjatë gjithë jetës është çelësi për të hyrë në shekullin e 21-të (...). Këtu nuk bëhet fjalë për ndonjë fakt të ri, pasi analiza më të hershme kanë tërhequr vëmendjen në lidhje me domosdoshmërinë, që të rriturit të frekuentojnë sërish shkollën. Kështu, ata mesojnë t'ia dalin mbanë në situata të reja qoftë në jetën profesionale qoftë në atë private. Kjo nevojë për edukim vazhdon të ekzistojë , madje është në rritje. Mënyra e vetme për ta përmbushur atë është, që çdo njeri të mësojë, se si duhet mësuar. Por ka edhe një nevojë tjetër: ndryshimet e mëdha të stileve tradicionale të jetës kërkojnë prej nesh të mësojmë, se si të kuptojmë më mirë njerëzit e tjerë dhe botën në tërësi. Ato çka kërkohen janë: mirëkuptim reciprok, shkëmbim paqësor dhe  harmoni e natyrshme. Janë pikërisht këto gjëra që i mungojnë më shumë botës sonë sot. 

Pasi komisioni kishte fiksuar këto ide, vuri në dukje në mënyrë të veçantë njërën prej  katër kollonave, të cilat ai i konsideron si strukturën  mbartëse të edukimit: të mësojmë të bashkëjetojmë, të zhvillojmë te njerëzit mirëkuptim për bashkëqytetarët, për historinë, traditat dhe vlerat e tyre morale. Kështu ata mund të krijojnë një ndërgjegje të re, e cila - duke qenë në dijeni  të varësisë sonë reciproke në rritje dhe duke u nisur nga një analizë e përbashkët  e rreziqeve dhe sfidave të së ardhmes - bën që njerëzit të realizojnë projekte të përbashkëta ose të zgjidhin në mënyrë inteligjente dhe paqësore konflikte të pashmangshme (...). Prej këtej komisioni zhvilloi idenë, se ç'lloj edukimi do të mund të krijonte dhe të forconte këtë ndërgjegje të re. Këtu ai vë në dukje edhe rëndësinë e tre kollonave të tjera të edukimit, të cilat përbëjnë bazën e të mësuarit të bashkëjetesës. 

E para e këtyre kollonave është të mësojmë, se si të fitojmë dije. Nëse vëzhgojmë ndryshimet e shpejta, që progresi shkencor mbart me vete,  si dhe format e reja të sjelljes ekonomike dhe sociale, vëmendja kryesore i duhet kushtuar lidhjes së një formimi të përgjthshëm mjaftueshmërisht të gjerë me mundësinë e përftimit të njohurive të thelluara në lëndë të përzgjedhura. Një formim i tillë i përgjithshëm është pothuaj çelësi për një proçes të mësuari përgjatë gjithë jetës. Ky formim u zbulon njerëzve shijen e këndshme të të mësuarit përgjatë gjithë jetës - dhe në të njëjtën kohë hedh bazat për këtë.

Një kollonë tjetër është të mësojmë, se si të veprojmë. Këtu bëhet fjalë jo vetëm që të bësh punën tënde, por flitet në përgjithësi për kompetencën, si t'ia dalësh mbanë në situata të ndryshme, shpesh të paparashikueshme si dhe për aftësinë për të punuar në skuadër. Këto janë cilësi, të cilave metodat e edukimit aktualisht nuk u kushtojnë vëmendjen e duhur. Në shumë raste kompetenca dhe njohuri të tilla fitohen me lehtë, nëse nxënësit dhe studentët kanë rast të provojnë dhe zhvillojnë përvojën e tyre. Gjatë periudhës së arsimimit të tyre ata bëjnë praktikë apo pune sociale. Ndaj edhe të gjitha metodave, në të cilat alternohet mësimi me punën, u duhet kushtuar një rëndësi më e madhe. 

Kollona e fundit, por sigurisht jo më e dobta, është të mësuarit për jetën. Kjo ishte tema kryesore e raportit të  Edgar Faure "Si mësojmë të jetojmë" - Raport i UNESCO-s mbi qëllimet dhe të ardhmen e programeve tona të edukimit, botuar prej UNESCO-s në vitin 1972. Rekomandimet e këtij raporti janë ende të vlefshme, pasi në shekullin e 21-të prej gjithsecilit kërkohet, të tregojë pavarësi dhe aftësi më të madhe gjykimi, shoqëruar me një ndjenjë më të madhe përgjegjësie personale, me qëllim që të arrihen qëllimet e përbashkëta. Raporti ynë thekson një kërkesë tjetër: Asnjë prej dhuntive, që flenë te çdo njeri si një pasuri e fshehur, nuk duhet  të mbesë e pashfrytëzuar. Po përmendim vetëm disa prej këtyre  dhuntive: kujtesa, të menduarit logjik, fantazia, aftësitë fizike, shqisa  për estetikën, aftësia për të komunikuar dhe karizma e natyrshme e drejtuesit të një grupi, çka provon sërish domosdoshmërinë e një vetëvlerësimi më të madh.  (...).

Zhvillimi i një shoqërie informacioni rrit mundësinë e aksesit në të dhëna dhe fakte - për këtë arsye arsimimi duhet të aftësojë gjithsecilin, të mbledhë, përzgjedhë dhe kategorizojë informacione, t'i trajtojë  apo t'i përdorë ato. Pra, edukimi duhet t'u përshatet vazhdimisht ndryshimeve të shoqërisë; ai duhet të transmetojë arritjet, bazat dhe pasurinë e përvojës njerëzore."

[Aftësia për të mësuar: Pasuria jonë e fshehur. Raport i UNESCO-s mbi  edukimin për shekullin e 21-të. Botuar nga komisioni gjerman i UNESCO-s. Neuwied; Kriftel; Berlin: Luchterhand, 1997, F. 18-19]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut  I  Modele  I  Demokracia  I  Partitë  I  Evropa  I  Globalizimi  I  Kombet e Bashkuara  I  Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e edukimit    II    Metodat

     
 
Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga agora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.