D@dalos - Didaktika politike: Sfidat e edukimit per shek. e 21-te

Didaktika politike

Koncepti i edukimit: sfidat për edukimin

[Fragment i shkëputur nga: "Aftësia për të mësuar: pasuria jonë e fshehur. Raport i UNESCO-s mbi arsimimin për shekullin e 21-te."]

"Ne duhet të përballemi me tensionet më të mëdha, ose e thënë më mirë: duhet t'i kapërcejmë ato. Në fakt këto tensione nuk kanë dalë kohët e fundit, por ato do të kenë rëndësi qendrore për problemet e shek. të 21-te. Më në hollësi bëhet fjalë për:

	Tensionet mes 'globales' dhe 'lokales': njerëzit duhet, që gradualisht të shndërrohen në qytetarë të botës, pa humbur rrënjët e tyre. Për këtë, ata duhet të vazhdojnë të luajnë një rol aktiv në jetën e kombeve dhe komuniteteve të tyre lokale.
	Tensionet mes 'të përgjithshmes' dhe 'individuales': kultura po globalizohet gjithnjë e më shumë, deri tani në segmente të pjesshme. Ne nuk duhet të injorojmë as mundësitë potenciale dhe as rreziqet e globalizimit, aq më pak rrezikun aspak të vogël të rënies në harresë të unikalitetit të çdo individi njerëzor. Janë pikërisht individët ata, që duhet të zgjedhin të ardhmen e tyre dhe të shfrytëzojnë potencialin e tyre të plotë në pasurinë e ruajtur me kujdes të traditave dhe kulturave te tyre, të cilat mund të rrezikohen nga zhvillimet moderne, nëse ne nuk do t'i mbronim ato.
	Tensionet mes 'traditës' dhe 'modernes', që janë pjesë e të njëjtit problem: Si është e mundur të përgatitemi për ndryshimin pa i kthyer shpinën së kaluarës? Si mund të arrijmë autonominë së bashku me zhvillimin e lirë të të tjerëve? Si mund të integrohet përparimi shkencor? E këtu duhet të përballemi me sfidat e teknologjive të reja të informacionit.
	Tensionet mes proceseve afatshkurtra dhe afatgjata të të menduarit: të tilla tensione ka patur gjithmonë, por sot ato karakterizohen nga dominimi i të përkohshmes dhe direktes. Jetojmë në një botë të mbingarkuar nga lajme dhe emocione të momentit, që hedhin dritë në mënyrë të pandërprerë në problemet aktuale. Opinioni publik kërkon përgjigje të shpejta dhe zgjidhje të menjëhershme e të shumëanshme, ndërkohë, që shumë probleme kanë nevojë për një strategji të durueshme dhe të përqendruar reformash, për të cilën kanë rënë dakord të gjitha palët. Pikërisht kjo vlen edhe për politikën e edukimit.
	Tensionet mes domosdoshmërisë së konkurencës dhe shqetësimit për barazi mundësish: ky është një problem klasik, i cili u shtrohet për zgjidhje instancave vendimmarrëse si në fushën e politikës ekonomike ashtu edhe në atë sociale që prej fillimit të shekullit. Në fakt ka patur disa përpjekje për zgjidhje, vlefshmëria e të cilave nuk ka rezistuar gjatë. Komisioni i rezervon vetes të drejtën të pohojë, se nën presionin e konkurencës shumë persona të përgjegjshëm kanë gabuar duke humbur nga sytë misionin e vërtetë: çdo njeri duhet të aftësohet, të shfrytëzojë në mënyrë të plotë të gjitha mundësitë e tij. Kjo na ka shtyrë, që - në kuadër të mandatit tonë - të analizojmë dhe të aktualizojmë konceptin e 'të mësuarit përgjatë gjithë jetës'. Ne donim të lidhnim tre forca: konkurencën, që ofron stimulin, bashkëpunimin, që transmeton fuqi, dhe solidaritetin unifikues.
	Tensionet mes zgjerimit ekstrem të dijeve dhe kapacitetit të njeriut, për t'i përvetësuar ato. Komisioni nuk mundi t'i rezistonte tundimit, të deklaronte fusha të tjera të të mësuarit si p.sh. vlerësimi i vetvetes, metoda për sigurimin e mirëqenies fizike dhe psikike, ose metoda, se si të kuptojmë më mirë mjedisin e natyrshëm dhe si ta ruajmë më mirë atë. Meqenëse planet mësimore janë të ekspozuara ndaj një presioni në rritje, duhet që çdo strategji e arsyeshme reformash të përfshijë edhe mundësi përzgjedhjeje - gjithnjë duke presupozuar se do të vazhdojnë të ruhen tiparet themelore të një edukimi bazë. Ai duhet t'i mësojë nxënësit, se si mund të përmirësojnë jetën e tyre përmes dijeve, eksperiencave dhe zhvillimit të kulturës së tyre personale.
	Dhe së fundmi - një faktor, të cilin më poshtë do ta hasim herë pas here - Tensionet mes shpirtërores dhe materiales: njerëzit, shpesh pa e ditur, dhe shpesh, pa e formuluar me fjalë, kanë nostalgji për një ideal dhe për vlera, që ne i përkufizojme si "morale". Kështu, detyra më fisnike e edukimit është, që të inkurajojë të gjithë dhe secilin, të veprojë në përputhje me traditat dhe bindjet, të respektojë tërësisht pluralizmin, të ecë përpara me zemër dhe arësye deri në planin e universales duke u zhvilluar kështu në një farë mënyre përtej vetvetes. Komisioni nuk e ekzagjeron nëse thotë, se prej këtej varet mbijetesa e njerëzimit.

Sot njerëzit në përgjithësi janë si të mpirë nga një ndjenjë dyzimi mes globalizimit nga njëra anë, format e të cilit ata mund t'i shohin e ndonjëherë edhe t'i ndjejnë, dhe kërkimit të rrënjëve, të pikave të referimit dhe ndjenjës së përkatësisë nga ana tjetër. Politika e edukimit duhet të përballet më shumë se kurrë me këtë problem, tani, që një shoqëri universale lufton mes dhimbjesh për lindjen e saj: Edukimi është thelbi i zhvillimit të personalitetit dhe komunitetit. Detyra e tij është, që të aftësojë secilin prej nesh, pa përjashtim, të zhvillojmë plotësisht të gjitha talentet tona dhe të shfrytëzojmë potencialin tonë krijues, përfshirë këtu përgjegjësinë për jetën tonë dhe arritjen e qëllimeve personale."

[Aftesia për të mësuar: Pasuria jonë e fshehur. Raport i UNESCO-s mbi edukimin për shekullin e 21-të. Botuar nga komisioni gjerman i UNESCO-s. Neuwied; Kriftel; Berlin: Luchterhand, 1997, F. 14-15]

[Kreu i faqes]

Temat: Të drejtat e njeriut  I Modele I Demokracia I Partitë I Evropa I  Globalizimi I Kombet e Bashkuara I Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e edukimit    II    Metodat



Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga a gora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.