|
| |
Šta se poduzima u svijetu politike da bi se smanjilo emitovanje
štetnih gasova?
Globalni nivo
Konvencija o
klimi potpisana je od strane 154 države 1992. godine na
Konferenciji na vrhu Ujedinjenih nacija u Rio de Žaneiru. Ovom Konvencijom
industrijske države su se obavezale da redukuju emisije štetnih gasova. Pored
toga, dogovoreno je da se održavaju stalne konferencije na kojima će sudjelovati
države-članice na temu zaštite klime. Konvencija o klimi na snagu je stupila
1994. godine i do sada je ratificirana od skoro svih država svijeta.
Internet: Web-stranica Konvencije:
http://unfccc.int, tekst
Konvencije na više jezika:
http://unfccc.int/essential_background/convention/background/items/2853.php
Kyoto-protokol
potpisan je 1997. godine na trećoj Konferenciji o klimi u Kyoto-u.
Ovim protokolom industrijske države su se obavezale da će zajedeničku emisiju 6
najvažnijih štetnih gasova smanjiti za najmanje
5% u odnosu na nivo emitovanja štetnih gasova iz 1990. godine, i to u periodu od
2008. do 2012. godine. Protokol sadrži i sistem kontrole ispunjenja ovih
obaveza. Još je odlučeno da se osnuju fondovi iz kojih će se podržavati
projekti zaštite klime u zemljema u razvoju. Iako su SAD i Australija istupile
iz Kyoto-protokola, nakon što ga je 16.02.2005 godine ratificirala Rusija stupio
je na snagu. Do sada je 141 država ratificirala ovaj protokol.
Internet: Do web-stranice Kyoto-protokola:
http://unfccc.int/kyoto_mechanisms/items/1673.php, tekst protokola na više
jezika:
http://unfccc.int/essential_background/kyoto_protocol/background/items/1351.php
[Hronološki pregled najvažnijih događaja u međunarodnoj politici zaštite životne
okoline naći ćete na odvojenoj stranici]
Nacionalni nivo
Na nacionalnom i regionalnom nivou politika utiče na djelovanje industrije i
privatnih poduzetnika i to tako što
stvara olakšice
za one koji djeluju u smislu zaštite klime
 | kažnjavanjem djelovanja štetnih po
klimu, oporezivanjem upotrebe energije (ekološki porez), |
| nagrađivanjem djelovanja koja su usmjerena u
smislu zaštite klime, finansijskom potporom onih koji koriste sunčevu
energiju ili ugrađuju toplotnu izolaciju, itd. |
Evropski nivo
Korištenje ovakvih političkih instrumenata kojima se podržava zaštita klime
moguće je i van državnih granica. To pokazuje uvođenje
trgovine
emisijom štetnih gasova
što je napravila Evropska unija 2005. godine. Ova mjera koristi
mehanizme tržišne privrede za zaštitu klime i trenutno je to vrlo kontroverzana
tema unutar EU-a. Osnovni principi izgledaju ovako:
Vlasnici fabrika i pogona koji emituju izuzetni viskoke količine ugljen-dioksida
moraju da posjeduju prava na emitovanje CO2. Oni koji u atmosferu emituju manje
ugljen-dioksida nego što imaju prava na to, mogu da prodaju svoja prava ili dio
njih, a oni koji emituju više CO2 nego što imaju prava na to, moraju da dokupe
još prava. Na ovaj način, tj. izdavanjem određenih prava na emitovanje štetnih
gasova u atmosferu, ograničava se i samo emitovanje istih, a oni koji emituju
manje nego što imaju prava, prodajom svojih prava ostvaruju dodatnu finansijsku
dobit (nagrađivanje djelovanja koje je usmjereno ka zaštiti klime).
[Autorica: dipl. biol. Marietta Enss,
Redakcija: Ragnar Müller]
[Početak
stranice]
|
