Rryma e Gjirit të Meksikës – e thënë më saktë një degë e rrymës së Gjirit, rryma e Atlantikut Verior – transporton ujë të ngrohtë, tropik nga Gjiri i Meksikës në drejtim të Evropës së Veriut. Kështu favorizohet klima e Evropës Perëndimore dhe Veriore, e cila është tejet e butë për gerësinë gjeografike në të cilën ndodhet ("Boiler-i i Evropës").

Uji sipërfaqësor, i ngrohtë në temperaturë 10°C dhe i pasur në kripë rrjedh nga Gjiri i Meksikës në Atlantikun Verior. Erëra të ftohta arktike e ftohin atë deri në rreth 3°C. Në dimër uji ngrin pjesërisht, ku akulli ka vetëm pak kripë.

Pjesa e pangrirë e ujit të detit është tani e ftohtë dhe ka një përmbajtje të lartë kripe. Për këtë arsye ai ulet përpara Groenlandës dhe Islandës deri në rreth 3000 m thellësi deri në fund të detit dhe rrjedh si ujë i ftohtë sërish në drejtim të jugut. Sa më shumë ujë i ftohtë thellësish të krijohet, aq më shumë ujë i pasur me kripë del në sipërfaqe.

A mund të ndodhë, që Rryma e Gjirit të shterë?

Përmes ngrohjes së tokës intensifikohet qarkullimi global i ujit në ajër. Në Tropik avullon më shumë ujë, i cili bie në formë shiu në gjerësitë e ndryshme gjeografike. Përveç kësaj, si pasojë e ngrohjes së tokës shkrijnë akujt arktikë në dhe përreth Groenlandës  dhe ngrin më pak ujë deti në dimër.