"Veçanërisht në vendet industriale të ashtuquajtura të pasura mbizotërojnë zakone konsumatore, të cilat karakterizohen nga konsumi i tepërt dhe burime, të cilat nuk mund të merren në konsideratë në mënyrë të vazhdueshme. Ndërsa në pjesë të caktuara të botës konsumohet në mënyrë të rregullt deri në shpërdorim, pjesët më të varfëra të popullsisë (së botës) shpeshherë nuk janë në gjendje të plotësojnë nevojat e tyre më themeltare. Për këtë arsye ndryshimi i mostrave të konsumit dhe prodhimit ka për parakusht një strategji, që të marrë parasysh para së gjithash mungesën e ekuilibrit të këtyre mostrave  (...).

Ndaj realizimi i stileve të reja dhe të qëndrueshme të konsumit kërkon së pari një punë voluminoze informative, sqaruese dhe këshilluese … Për konsumatorin duhen bërë më transparente produktet dhe rrugët e transportit të tyre si dhe duhen demonstruar çmimet, 'që thonë të vërtetën ekologjike', dhe alternativat për mbrojtjen e mjedisit.

Fusha veprimi të konsumit të qëndrueshëm

Vetëm në një hap të dytë mund të shtrohet pyetja, se me anë të cilave masa konkrete mund të realizohet një sjellje në kuptimin e konsumit të përgjithshëm. Me një rëndësi thelbësore … cilësohen fushat e mëposhtme të veprimit:

[nga: Ministria Federale për mjedisin, mbrojtjen e natyrës dhe sigurinë ndaj reaktorëve bërthamorë (bot.), Politikë mjedisore. Axhenda Lokale 21 dhe zhvillimi i qëndrueshëm në komunat gjermane, 10 vjet pas Rio-s: Bilanc dhe Perspektiva, Berlin 2002, f. 127-129]

Strategjia për efiçiencë dhe sufiçencë

Për realizimin e kthesës drejt një shoqërie (botërore) të qëndrueshme duhen modele, si ai i të sipërpërmendurit dhe të mirënjohurit Institutit të Wuppertalit. Për t’u dhënë jetë këtyre modeleve kërkohet guxim dhe aftësi krijuese. Në këtë kontekst diskutohen  dy strategji, që plotësojnë njëra tjetrën, sikurse e bën të qartë edhe fragmenti i mëposhtëm i tekstit me autor Ulrich Grober:

"Strategjia e efiçencës synon reduktimin drastik të konsumit të natyrës përmes ndryshimit të kursit të përparimit teknik. Në qendër është rritja e produktivitetit të burimeve me faktorin 4 dhe në afat të gjatë me faktorin 10. Reduktimi i konsumit të burimeve natyrore natyrisht është një sfidë tejet e madhe për artizanët, zbatuesit, njerëzit krijues dhe sipërmarrës. Kjo do të thotë 'një revolucion i ri teknologjik me përmasa të ngjashme sikurse Revolucioni Indstrial' (Ernst Ulrich von Weizsäcker). E megjithatë, ky projekt i guximshëm është më pak i diskutueshëm dhe, ndërkohë konsensual në shumë fusha.

Gjithsesi strategjia e efiçencës përbën vetëm një nivel të kalimit në një zhvillim të qëndrueshëm. Ajo duhet të plotësohet dhe mbartet nga një dimension, të cilin autorët … në Institutin e Wuppertalit e kanë quajtur Strategji e suficiencës. Këtu është fjala për … nevoja dhe stile jetese, për një përkufizim të ri të cilësisë së jetesës. Me këtë nuk nënkuptohet absolutisht heqja dorë nga vizioni i një jete të mirë. Çelësi, përkundrazi, është te koncepti i 'modeleve të reja të mirëqenies'.

'Dyfish më pak, për të qenë dyfish më mirë': Kjo thënie praktike e sipërmarrësit ekologjik nga Mynihu Karl Ludwig Schweisfurth qëllon në thelbin e çështjes. Ajo çka ai rekomandon për konsumin e produkteve ushqimore, mund të ketë vlerë edhe në fusha të tjera të jetës së përditshme. Civilizimi sipas sufiçiencës kërkon 'masën e duhur' dhe balancën mes të mirave materiale dhe jomateriale, mes mirëqenies në këndvështrimin e të mirave, kohës dhe hapësirës.

Ai kërkon të dijë, se për çfarë kemi me të vërtetë nevojë. Për të edhe bukuria është mjet jetese. Ai rekomandon përqendrimin në gjërat më optimale, pra në më të  mirën, në cilësinë, në jetëgjatësinë, në vend të maksimumit. (...) Ai mbështet kulturën e vetëkufizimit dhe elegancën e thjeshtësisë – duke iu rikthyer kështuudhëve të vjetra të filozofisë të artit për të jetuar (...).

Duke u nisur nga ideja e qëndrueshmërisë ka lindur dhe është zhvilluar fuqishëm një lëvizje kërkuese, një 'nënkulturë në nivel botëror e orientuar ekologjikisht' (Wolfgang Sachs) me ngjashmëri në përkufizime e problematikë, në perspektivat e synuara dhe në linjat e reformave. Kjo është një lëvizje, që përmbledh iniciativat dhe sipërmarrjet ekologjike, pjesë të administratës publike dhe institucioneve ekonomike, ka ngritur një kapital dijesh dhe kompetencash në sektorë të panumërt eksperimentalë dhe shërben si bazë për ndryshime të nevojshme."

[nga: Ulrich Grober, Ideja e qëndrueshmërise si projekt civilizues; në: Nga politika dhe historia bashkëkohore 24/2001, f. 5, Versioni online]

[Autor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut I Udhërrëfyesit I Demokracia I Partitë I Evropa I Globalizimi I Kombet e Bashkuara I Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat