Projekti

Një prej themeluesve të metodës moderne të projektit, amerikani John Dewey (1859-1952), e cilëson projektin në pedagogji si "metodë të përvojës analizuese". Mësimi nuk duhet të përbëhet vetëm nga situata artificiale, por duhet t’u referohet mundësisht detyrave sa më realiste, shkëputur nga jeta e përditshme. Në lidhje me rrjedhën e projekteve dhe sfondin e tyre teorik ka një shumëllojshmëri konceptesh. Megjithatë është e padiskutueshme që veprimet konkrete janë një pikënisje e rëndësishme për proceset e të mësuarit. Në projekte nxënësit dhe mësuesit punojnë së bashku dhe me të njëjtat të drejta për përmbushjen e një detyre reale. Kështu përftimi i cilësive kyçe bëhet më i lehtë.

Çfarë është një projekt?

"Baza për një projekt është gjithnjë (...) përballja e gjallë me realitetin e përjetuar, gjatë së cilës përpunohen në një angazhim të përbashkët një ose disa zgjidhje të një problemi, të cilat në fund konkludojnë në një produkt apo rezultat konkret."

[nga: Dieter Maier, Metoda për projekte komplekse të të mësuarit: projekti, studimi social dhe punishtja e së ardhmes; në: Wolfgang Sander (bot.), Libërth mbi edukimin politik, Zyra Qendrore për Edukim Politik, vëll. 476, Bonn 2005, f. 594-595]
 

Rrjedha e një projekti

1. Iniciativa për projektin dhe gjetja e temës

Të rëndësishme janë një situatë fillestare e hapur dhe interesi i nxënësve rreth temës. Iniciativa për projektin mund të lindë nga ide spontane të nxënësve, ose si nxënësit ashtue dhe mësuesit mendojnë së bashku për të gjetur një temë, për shembull me anë të Brainstorming, një konkursi idesh etj. Nëse mësuesi kërkon të kufizojë tematikën, ai mund të thotë koncepte përmbledhës ose të ofrojë për përzgjedhje një listë temash me problematikë të gjerë.

2. Planifikimi i projektit

a. Grupi përballet me temën dhe skicon fushën, në të cilën pjesëmarrësit kërkojnë të veprojnë. Krahas kësaj ai formulon temën përfundimtare, fikson kuadrin kohor dhe përcakton produktin.

b. Bashkarisht caktohen linjat kryesore dhe strukturohet puna me projektin. Më pas hartohet një plan konkret pune: Kush do të bëjë çfarë, si dhe në sa kohë?

3. Zbatimi i projektit / faza e punës
 

Mësuesit dhe nxënësit fillojnë të veprojnë sipas planit të punës: mbledhin informacione, realizojnë intervista, mbledhin materiale, krijojnë produkte, përgatisin prezantime etj.

Biseda të ndërmjetme: të gjithë pjesëmarrësit informohen në lidhje më punën e deritanishme. Mund të bëhen propozime përmirësimi. Mësuesit dhe nxënësit flasin me njëri-tjetrin rreth punës në projekt dhe rreth raporteve mes njëri-tjetrit. Krahas kësaj bisedat e ndërmjetme ndihmojnë në frenimin e tendencës për aksionizëm si dhe pengojnë, që pjesëmarrësit të shpërndahen në gjëra pa vlerë. Ato janë të vlefshme edhe për t’iu përmbajtur planit kohor.

4. Prezantimi

Për shembull, në formë ekspozite, referati, diskutimi në podium, gazetë muri, shfaqje filmi, fletë-volante ...

5. Vlerësimi

Mësuesi dhe nxënësit reflektojnë së bashku në lidhje me procesin në projekt. Ata diskutojnë suksesin e procesit të të mësuarit dhe atë të produktit. Formulohen kritika dhe bëhen propozime përmirësimi për të ardhmen.
 

Avantazhe dhe disavantazhe

Avantazhet e metodës së projektit
 

	e afërt me realitetin (në ndryshim nga metodat simulative), projektet hedhin një urë mes shkollës dhe "realitetit"
	përftim i cilësive kyçe
	mëson përmes veprimeve, duke patur në këtë mënyrë një sukses të qëndrueshëm në procesin e të mësuarit
	motivuese, arrihet një angazhim më i lartë i nxënësve

Disavantazhet e metodës së projektit
 

	investim i madh kohor (shumë orë mësimi)
	suksesi nuk është i planifikueshëm
	në rrethana të caktuara kërkohet angazhim i konsiderueshëm i mësuesit
	nuk është një „metodë e të përditshmes“, pasi përndryshe do të humbte funksionin motivues
	probleme organizative (plani mësimor, struktura e mësimit etj.)