Krahas parimeve didaktike (Kursi bazë 2) edhe metodat bëjnë pjesë në instrumentet qendrore të mësimdhënies së politikës. Ato janë në qendër të këtij kompleksi tematik, i cili plotëson  Kompleksin tematik Didaktika Politike. Nëse atje trajtohen detyrat dhe qëllimet e edukimit politik, këtu prezantohen instrumentet praktike, me të cilat realizohet mësimdhënia e politikës.

Përkufizimi: Metodat janë ato procese, që duhet të bëjnë të mundur, që mësues dhe nxënës të merren me një tematikë në mënyrë të tillë që t'u lejojë atyre të përvetësojnë njohuri, këndvështrime dhe kompetenca të reja.

Të gjitha metodat kanë pikat e tyre të forta dhe të dobta. Disa kanë një metodë të caktuar të preferuarën e tyre, të tjerë nuk dinë absolutisht ç'të bëjnë me të. Ekzistojnë - dhe kjo është vendimtare - mënyra të  ndryshme për të mësuar. Ndaj në shkollë apo seminare është e detyrueshme të përdoren metoda të ndryshme.

Qendrore: Ndërrim metode

Günther Gugel - duke iu referuar seminareve, çka sigurisht vlen edhe për mësimdhënien e politikës në shkollë - përmend katër arsye të rëndësishme për një përdorim me variacion metodash:

[nga: Günther Gugel, Praktika e punës edukative politike. Metodat dhe mjete ndihmëse, Instituti për Pedagogjinë e paqes Tübingen, Botimi i katërt 1996, F. 12]

Metoda bazë dhe aktivizuese

Në kuadër të këtij kompleksi tematik nuk mund të prezantohet e tërë gama e shumëllojshme e metodave. Ne do të kufizohemi vetëm në ato metoda apo mënyra pune, që gjykohen si më të rëndësishmet apo më shpesh të praktikuarat. Ky kurs u kushtohet metodave bazë. Këtu bëjnë pjesë ato mënyra të  vepruari, që zakonisht i gjejmë në çdo orë seminari apo mësimi: