Mediat: Në rastin e mediave bëhet fjalë për instrumente, "të cilat përzgjidhen, formësohen dhe përdoren sipas një qëllimi pedagogjik të caktuar si mjete pune dhë mbartës informacionesh për të ndihmuar procesin e të mësuarit". Këtu duhet vënë re që në rastin e këtyre mjeteve ndihmë zakonisht bëhet fjalë për media, "në të cilat zhvillohet edhe vetë diskutimi politik (si gazetat, pamjet televizive, libra të fushës apo faqe interneti).

Krahas kësaj, mediat, dhe në veçanti mediat dixhitale (...), ofrojnë mundësi të konsiderueshme për prodhimin e materialeve mësimore (...) (si p.sh. ekspozita, dokumentime vizive dhe tekstuale, faqe interneti, video dixhitale)". Pra, mediat marrin një rëndësi tejet të madhe dhe në plan të shumëfishtë në mësimdhënien e politikës. Në këtë kontekst duhen parë edhe diskutimet rreth kualifikimeve kyçe (sikurse janë kërkimet profesionale në internet) dhe kompetenca mediatike dhe rëndësia e saj në mësimdhënien e politikës.

Vlerësimi: Wolfgang Sander paraqet si instrument të katërt "kriteret për vëzhgimin, analizën dhe vlerësimin e proceseve të të mësuarit". Pasi kjo fushë ishte lënë pas dore për një kohë të gjatë, politika didaktike sikurse edhe edukimi politik u hapen gjithnjë e më shumë proceseve të vlerësimit. Këtu, gjithsesi, mund të diskutohet se si mund (apo duhet) t'i nënshtrohen një procesi vlerësimi objektivat e mbivendosura të mësimdhënies politike ("qytetari madhor dhe i përgjegjshëm").

[Të gjitha citatet marrë nga: Wolfgang Sander, Teoria e edukimit politik: Histori - koncepte didaktike - tendenca dhe probleme aktuale; në: i njëjti autor (bot.), Libër mbi edukimin politik, Seri shkrimesh të Zyrës Qendrore Federale për Edukimin Politik, Vëll 476, Bonn 2005, F. 28-30]