|
Svjetske konferencije održane tokom
devedesetih godina kao primjer za Global Governance
Svjetske konferencije održane tokom devedesetih
godina predstavljaju važne polazne tačke za Global Governance. Na ovim
velikim konferencijama sastajale su se hiljade predstavnika vlada, novinara i
predstavnika nevladinih organizacija (NVO). Učešće nevladinih organizacija na
Konferencijama ocijenjuje se kao početak nove epohe u svjetskoj politici. U
tabeli koja slijedi ćete naći osnovne informacije o najvažnijim Konferencijama:
|
Logo |
Godina |
Mjesto održavanja |
Tema |
Link |
|
|
1990. |
New York (Nju Jork) |
Djeca |
...
više |
|
|
1992. |
Rio de Janeiro (Rio de
Žaneiro) |
Životna okolina i
razvoj |
...
više |
|
|
1993. |
Wien (Beč) |
Ljudska prava |
...
više |
|
|
1994. |
Kairo |
Stanovništvo |
...
više |
|
|
1995. |
Kopenhagen |
Socijalni razvoj |
...
više |
|
|
1995. |
Peking |
Žene |
...
više |
|
|
1996. |
Istanbul |
Stanovanje |
...
više |
1994. godine na Konferenciji u Kairu
sudjelovalo je 3500 predstavnika vlada,
3800 novinara i 4000 predstavnika NVO-a. Na internetu možete naći opširne
informacije o svim Konferencijama. Sljedeća polazna tačka za Global Governance
su izvještaji:
 | 1972. Club of Rome: „Granice porasta“ |
| 1976. Tinbergen-izvještaj: „Reforma
međunarodnog javnog reda“ |
| 1980. Brandt-izvještaj: „Osiguranje
preživljavanja“ |
| 1982. Palme-izvještaj: „Zajednička
sigurnost“ |
| 1987. Brundtland-izvještaj: „Naša zajednička
budućnost“ |
| 1990. Nyerere-izvještaj: „Izazovi Juga“ |
| 1993. Lisabonska grupa: „Granice
konkurencije“ |
| 1995. Komisija za Global Governance:
„Susjedi u zajedničkom svijetu" (Original: Our Global Neighbourhood)“ |
| 2001. Picco-Manifest (Inicijativa Kofi
Anana): „Mostovi u budućnost“ |
Izvještaj Komisije za Global Governance
ubraja se u ključne reference diskusije o "svjetskoj vladi" i reformi
Ujedinjenih nacija. Sljedeći tekst čiji su autori dva najznačajnija zastupnika
koncepta Global Governance tematizira svjetske Konferencije i izvještaje
kao najvažnije tačke na putu ostvarenja ovog koncepta:
"Willy Brandt (Vili Brant) u uvodu Brandt-izvještaja (1980.) naveo je
osnove Global Governance: 'Bez obzira da li nam se to dopada ili ne,
nailazićemo na sve više problema koji se tiču cjelokupnog čovječanstva. Shodno
tome rješenja takvih problema se moraju internacionalizirati. Globaliziranje
opasnosti i izazova zahtijeva neku vrstu "svjetske unutrašnje politike", koja
prelazi granice nacionalnih država.'
Sljedeća značajna tačka za koncept Global Governance bio je izvještaj Brundtland-komisije
iz 1987. godine pod nazivom „Our Common Future“, koji je dao nacrt održivog
razvoja u cilju savladavanja globalnih ekoloških kriza te naglasio neophodnost
globalnog i kooperativnog rješavanja problema. Ovaj nacrt je razrađen na
epohalnoj Konferenciji u Riju čija je tema bila "Životna okolina i razvoj". Na
ovoj Konferenciji usvojen je Program
21, a nacrt je djelomično pretočen i u Konvencije međunarodnog prava
(Konvencija o klimatskim uslovima i Konvencija o biodiverznosti). Sve
Konferencije koje su održane tokom devedesetih godina, kao i sve komisije koje
su obrazovane u tom periodu naglašavale su zajednički interes preživljavanja („global commons“)
i pratile i naglašavale ideje za globalno djelovanje, koje su kasnije nastavili
slijediti arhitekti Global Governance.
Fues i Hamm (Ham) opisali su Konferencije održane tokom devedesetih godina kao
temelje za Global Governance, jer je na osnovu njih pravljena nova
svjetska politika. Na ovim Konferencijama stvorena je i nova konstalacija snaga
- nacionalne države nisu više (kao na Bečkom Kongrasu) imale ekskluzivno
diplomatsko pravo i monopol nad utvrđivanjem mešunarodnih odnosa. Ovakav trend
igrao je veoma važnu i kontroverznu ulogu u daljem razvoju kocepta Global Governance."
[aus: Dirk Messner/Franz Nuscheler, Das
Konzept Global Governance - Stand und Perspektiven; INEF-Report Heft 67/2003,
Institut für
Entwicklung und Frieden]
[Autor: Ragnar Müller]
[Početak
stranice]
| 
