Konferencat botërore të viteve '90-të si shembull për Global Governance

Në vitin 1994 në Kajro morën pjesë 3500 përfaqësues qeverie,  3800 gazetarë dhe 4000 përfaqësues të OJQ-ve. Në lidhje me të gjitha konferencat gjenden në internet informacione të shumta. Një pikënisje tjetër të rëndësishme për Global Governance  e përbëjnë raportet e mëposhtme botërore:

Raporti i Commission on Global Governance bën pjesë në pikat qendrore të referencës në diskutimin rreth „qeverisjes botërore“ dhe reformës së Kombeve të Bashkuara. Fragmenti i tekstit të mëposhtëm nga dy përfaqësues të rëndësishëm të konceptit të Global Governance trajton raportet dhe konferencat botërore si elemente kyç në rrugën drejt këtij koncepti:

"Willy Brandt e solli konceptin e Global Governance në raportin e tij (1980) përmes një analize të mençur në pikën: „Duam ne apo jo: e shohim veten të përballemi gjithnjë e me më shumë probleme, që kanë të bëjnë me të gjithë njerëzimin, ndaj edhe zgjidhjet e tyre duhen ndërkombëtarizuar gjithnjë e më tepër. Globalizimi i rreziqeve dhe sfidave … kërkon një lloj 'politike të brendshme botërore', e cila shkon përtej këmbanoreve të kishave dhe kufijve kombëtarë.“

Një tjetër udhërrëfyes në konceptin e Global Governance ishte raporti i paraqitur prej komisionit Brundtland në vitin 1987 mbi „Our Common Future“, i cili në funksion të krizave globale gjithnjë e më të mprehta në fushën e mjedisit skicoi imazhin-motiv të një zhvillimi të qëndrueshëm dhe nxorri në pah domosdoshmërinë e zgjidhjeve globale dhe kooperative të problemeve. Ishte pikërisht ky imazh, që u gdhend pastaj në vitin 1992 në konferencën epokale të Rio-s mbi Mjedisin dhe Zhvillimin (UNCED) duke marrë formën e programit të veprimit quajtur Axhenda 21 dhe pjesërisht në konventa ndërkombëtare (Konventat për kuadrin klimatik dhe ajo për biodiversitetin). Të gjitha komisionet dhe konferencat botërore të viteve '90 u referoheshin interesave të përbashkëta për mbijetesë („global commons“) dhe prej tyre rezultonin ide veprimesh globale, të cilat u tematizuan më pas nga arkitektët e Global Governance

Konferencat botërore të viteve '90 janë përcaktuar në mënyrë të goditur si „elemente themelore të Global Governance“ (Fues/Hamm), sepse mbi to është inskenuar një dramaturgji e re e politikës botërore. Këtu, përveç spektaklit, u ravijëzuan konstelacione të reja aktorësh në nivel global, të cilat të linin të kuptoje, se shtetet nuk mund të vendosin si të duan në ekskluzivitet diplomatik, sikurse në Kongresin e Vjenës, dhe se ata nuk kanë më monopolin e formësimit të marrëdhënieve ndërkombëtare. Këto tendenca luanin në zhvillimin e konceptit të Global Governance një rol të rëndësishëm, megjithëse të diskutueshëm."

[nga: Dirk Messner/Franz Nuscheler, Koncepti Global Governance – Stadi dhe perspektivat; INEF-Report, fletorja 67/2003, Instituti per zhvillimin dhe paqen]

[Autor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]