Ministri i Jashtëm i
Greqisë George Papandreou deklaroi
në
plenum, se Greqia, si organizatore e
Lojrave Verore Olimpike 2004 ndihej përgjegjëse
për
të
propaganduar idealet olimpike. „Ne shpresojmë,
që Athina
verën e ardhshme
të
shndërrohet
në
një pishtar
të paqes“, tha ministri. „Le
të
dërgojmë
nga ky institucion ndërkombëtar
një mesazh simbolik
për
lojra të paqta dhe,
në fund
të fundit,
për
një
botë
më
të
paqtë.“
Asambleja e Kombeve të Bashkuara
është mbledhur fillimisht
në vitin 1993
për
të hartuar
një
rezolutë
në lidhje me
armëpushimin
gjatë
lojrave olimpike. Ky rit i ka rrënjët
në
traditën greke njohur
nën emrin „Ekecheiria“
nga shek. VIII. para Krishtit, e cila duhej t'u mundësonte
sportistëve
të
udhëtonin
në
shëndet
të
plotë dhe
të
qetë
për
të
marrë
pjesë
në
lojrat olimpike. Gjatë
lorave zotëronte
armëpushimi, i cili fillimisht zgjaste rreth
një muaj,
dhe më pas u shtri
në
dy deri në
tre muaj. Gjatë
këtyre
ditëve
spektatorët,
personalitetet dhe sportistët mund
të niseshin
të
qetë drejt Olimpit, edhe
nëse rruga e tyre kalonte mes
për mes
një shteti, me
të cilin shteti i tij
ndodhej në
luftë. Kjo
urdhëresë u respektua nga e
githë bota greke.
Që kjo
traditë
të mund
të zhvillohet
në
mënyrë aktuale dhe
në
mbarë
botën,
në korrik
të vitit 2000
në
Athinë u krijua
„Qendra Ndërkombëtare
për
Armëpushimin Olimpik“.
Në
Deklaratën e
Mijëvjeçarit
të Kombeve
të Bashkuara
datë 8 shtator 2000 thuhet: „Ne u
bëjmë thirrje shteteve
anëtare
shprehimisht, të
ruajnë
në veçanti dhe
të
gjithë
bashkë sot dhe
në
të ardhmen
Armëpushimin Olimpik si dhe
të
mbështesin Komitetin
Ndërkombëtar Olimpik
në
përpjekjet e tij
për
promovimin e paqes dhe mirëkuptimin e
njerëzve
përmes sportit dhe idealit
olimpik.“
Këto iniciativa ishin
bërë
të nevojshme, pasi
përpara
lojërave
të dimrit
2002 në Salt Lake City / USA ishte refuzuar
armëpushimi
olimpik. Sfondi i këtij refuzimi ishin atentatet e 11 shtatorit 2001 dhe
më pas „lufta
kundër terrorizmit“,
që SHBA nuk donin
të
ndërpritej.
Atëhere Ministri i
Jashtëm Amerikan,
Colin Powell, e kufizoi vizionin olimpik
të paqes
në
mënyrë
dramatike: „Apeli ynë
për Paqe Olimpike nuk mund
të
garantojë
armëpushimin, dhe vlen
vetëm
për zhvillimet
në vend dhe
për transportin“.
[ |
|
Vlerësim
në
lidhje me rëndësinë e Paqes Olimpike
„Mesazhi i paqes dhe përpjekja,
për t'i
lënë
armët
të
paktën
për 16
ditë,
janë
tepër
domethënëse
në tre aspekte
të
politikës
për
paqen.
Së pari,
njerëzve,
që
jetojnë
në zona lufte do t'u jepej
të
paktën
njëherë
mundësia,
të mos
kenë
frikë dhe
të mundin
të
flenë edhe
njëherë
të
qetë.
Së
dyti, kjo do t'u bënte
të
qartë
komuniteteve, që
jetojnë
në
luftë,
se bashkëjetesa
paqësore
është e mundshme dhe se
ekzistojnë
alternativa të tjera nga ajo e
luftës.
Së
treti, kjo do të ishte shprehje e
një
përputhjeje mes
palëve
në
luftë
në lidhje me vlera
të
rëndësishme,
të cilat
më pas do
të ishin
një
pikë reference
për
një zhvillim
të
mëtejshëm
të
përbashkët
të
normave.
Por, në
këtë
kuadër, me
rëndësi qendrore do
të ishte fakti, se
për
armëpushim nuk angazhohen
vetëm
shtetet. Sepse sot qëndron
më
tepër se
kurrë fakti,
që norma ligjore
ndërkombtare
për heqjen
dorë nga dhuna
përfshin edhe
aktorë
socialë.
Ndaj apeli ofron shansin e marrjes së kontaktit me
lordët e
luftës dhe
grupet terroriste dhe ata të detyrohen - ndoshta
për
herë
të
parë -
për
të respektuar nje
normë,
që i kalon
kufijtë
ndërkombëtarë. Si do
t'i përgjigjej Osama bin Laden
gjithë
kësaj?
Kombet e Bashkuara dhe Lidhja e Shteteve Arabe si dhe Konferenca e
Shteteve Islame duhet t'ua parashtrojnë atij dhe
të
tjerëve
këtë
pyetje. Cili do të ishte vendimi,
që do
të merrte presidenti Bush?
Por për fat
të keq ideja e Paqes Olimpike do
të mbetet
një utopi,
sepse llogaritë e
përditshme politike dhe ushtarake
vazhdojnë
të
jenë
(edhe) më
të
forta.“
[Dr. Thomas Nielebock, Analist i
paqes] |
|