Dhjetë parime të edukimit  Fair Play

1. Fair Play është shprehje e një sjelljeje njerëzore, që duket në sjelljen e kujdesshme përkundrejt vetvetes, të tjerëve por edhe përkundrejt mjedisit dhe personave, që na rrethojnë. Fair Play dëshmohet në sport, por jo vetëm aty.

2. Fair Play është cilësia thelbësore e pozicionit në lidhjet ndërnjerëzore dhe në ato me mjedisin rrethues. Apelet, ndalimet, dënimet nuk janë mjete të efektshme për ta nxitur atë në mënyrë të vazhdueshme duke gjithëpërfshirë situatën. Për këtë duhen zgjedhur metoda vepruese më rezultative.

3. Sjellja e ndershme dhe e hapur presupozon disa aftësi të caktuara. Kujdesi, sinqeriteti, vetëbesimi, vëmendja ndaj të tjerëve, si dhe aftësia për të vënë veten në rolin e të tjerëve dhe për të bashkëndjerë me ta (empatia) janë këto parakushtet, për të cilat ka nevojë një sjellje e ndershme dhe që, si të tilla, duhen mbështetur  dhe zhvilluar më tej në mënyrë konsekuente. Të mësuarit moral do të thotë punë e vazhdueshme me personalitetin tënd. Sjellja e ndershme nuk mund t'u mësohet - në kuptimin e ngushtë të fjalës - të tjerëve, por ajo mund të mësohet nga të tjerët përmes përjetimeve në situata konkrete.

4. Këto aftësi nxiten në një atmosferë mësimi, ku janë të mundura marrëdhëniet shoqërore, hapja dhe mirëkuptimi.

5. Parimi i suksesit, që në një raport konkurrence shprehet me fitore dhe humbje, duhet të zbusë disi mprehtësinë e tij. Ato që duhen synuar, theksuar, vënë dukje dhe kultivuar janë ndjesi të tilla si mirëqenia shpirtërore, loja e përbashkët, përjetimi i lojtarëve, dhe vetë cilësia e lojës.

6. E rëndësishme nuk është vetëm ajo, që bëjmë, por para së gjithash mënyra, se si e bëjmë.

7. Ne jemi shembujt - jo fjalët tona, por mënyra se si sillemi me nxënëset/it, mënyra se si zgjidhim konfliktet na bën të besueshëm.