Komunikimi
i arrirë
është
çelësi
për
një
përpunim konstruktiv
të konfliktit. “Kush flet nuk të gjuan“,
në
këtë
përcaktim
të
shkurtër
përmblidhet shpesh
funksioni i komunikimit. Në
një
formë
të profesionalizuar apo
të
ritualizuar komunikimi luan një rol vendimtar
në
të gjitha metodat
për
normimin apo zgjidhjen e konfliktit. Ndaj edhe përçimi i
kompetencave komunikative është
me
rëndësi
qendrore
për
pedagogjinë e
paqes.
Komunikimi në
konflikte është i penguar apo
shumë i kufizuar.
Çfarë trajte do
të duhej
të kishte komunikimi
në
një hap
të
parë,
në
mënyrë
që t'ia dalim
të
arrijmë
një
këndvështrim
të
përbashkët
të konfliktit dhe
të problemeve,
që
fshihen pas tij?
Premisa e parë
për
këtë
është vullneti
për t'i shtuar horizontit
të
perceptimeve personale
një
këndvështrim
të ri, si dhe
të
përpiqemi
të
kuptojmë, se
çfarë mendon
tjetri. Kërcënimet,
fajësimet, pretendimet nuk
do të kishin vend
këtu. Ato duhet
të eliminohen
përmes modelit kooperativ
të
të
shpjeguarit dhe kuptuarit.
Për
këtë mund
të
jenë
shumë
të
vlefshme mjete
të ndryshme
ndihmë:
 | Biseda
paraprake /
Biseda të
përgjithshme,
të cilat
shërbejnë
për
të
përgatitur
situatën,
për
të caktuar vende,
orare dhe metoda pa tematizuar drejtpërdrejt
vetë konfliktin. |
 |
Një
mjedis tjetër (neutral);
ky bën
të mundur,
që askush
të mos
ketë privilegjin e
të qenit
në “shtëpinë
e tij”; një
kuadër i
jashtëm i ndryshuar
bën
të mundur edhe
një
marrëdhënie
të ndryshuar. |
 | Rregulla
specifike, të njohura si
të tilla:
komunikimi i pastrukturuar mes palëve
(armiqësore)
në konflikt mund
të
përfundojë
shumë shpejt
në
një
përshkallëzim
të pakontrolluar.
Aplikimi i rregullave të dakorduara
mundëson hyrjen
sërish
në kontakt
me njëri-tjetrin. |
 |
Person/a i/të
tretë: si
katalizatorë. Ata
bëjnë kujdes
për
respektimin e rregullave dhe përpiqen
të
kontribuojnë
në sqarimin e
rrethanës, pa
marrë
një pozicion
të caktuar apo pa u angazhuar
në çështje
specifike. |
|
Rregullat e komunikimit sigurojnë
ndihmë
në situata konfliktuale
 |
Të
flasësh
për
veten, në
vetën e
parë
njëjës. |
 |
Të mbetesh
objektiv, të mos
fyesh, lëndosh apo provokosh tjetrin. |
 |
Të
njohësh
nevojat e tjetrit. |
 |
Të mbetesh
në
teme, dhe të mos i shmanges asaj. |
 |
Ta lësh
tjetrin të
përfundojë mendimin e tij dhe ta
dëgjosh
atë. |
 |
Të
kërkosh
një
zgjidhje të
përbashkët. |
 |
T'u përmbahesh
rregullave të
dakorduara. |
Të
dish, se fjalët
shkaktojnë ndjenja - pozitive, por edhe negative
Çfarë
ndjen ti, kur dikush
 |
të jep
urdhëra (“Pusho
menjëherë!”) |
 |
të
kërcënon (“po
nuk pushove menjëherë,
atëherë...) |
 |
të
mëson (“nuk
duhet ta bësh
këtë.”) |
 |
të
fajëson (“ti
je gjithmonë kaq i
zhurmshëm.”). |
 |
vlerëson
sjelljen tënde (“ti
më provokon vazhdimisht.”) |
 |
të merr
në
pyetje (“pa hë, ku ishe dje
në
mbrëmje?”)
|
|
|