Të
kuptojmë edhe
analizojmë studimet e rasteve
Të
kapim situatën problematike:
Për
çfarë bëhet
fjalë?
Cili është objekti i
konfliktit? Cilët
janë personat,
që marrin
pjesë? Si
ka lindur konflikti? Si përshkruhet ai
në studimin e rastit? Cilat
informacione mungojnë? etj.
Thellim i
aspektit informativ:
Cilat informacione shtesë
janë
të
nevojshme për
të kuptuar
rastin? Si mund të sigurohen ato?
Prezantimi
i mënyrës
së
të proceduarit:
Si kanë proceduar
aktorët
në studimin e rastit
përkatës? Prej cilave
pikëpamje
janë
udhëhequr ata?
Çfarë hapash konkrete mund
të
konstatohen?
Përcaktimi
i fazave: A
mund të dallohen
qartë
në
përshkrim faza
të ndryshme (ose fragmente)
të
ndara nga njëra-tjetra? Si do të mund
të mbishkruheshin
këto
faza?
Raportet
e forcave:
Cilat janë
palët,
që marrin
pjesë
në
konflikt? Mbi cilat grupe mbështeten
ato? Si duhet vlerësuar
qëndrimi i mediave, i opinionit publik etj.? (shih
analizën e
fushës
së forcave)
Vlerat
dhe normat:
Cilat janë vlerat dhe normat,
që shprehen? Si argumentohen dhe
legjitimohen këto?
Zhvillimi
i alternativave:
Cilat alternativa janë zhvilluar
në lidhje me problemin
përkatës?
Çfarë
alternativash të tjera do
të ishin
të mundshme? Si mund
të
vlerësohet
realizueshmëria e
këtyre
alternativave?
Aftësia
për
të
përgjithësuar:
Cilat aspekte të
mënyrave
të
të proceduarit
janë
të
përgjithësueshme?
Çfarë
përvojash mund
të fitohen
në lidhje me raportin me konfliktet?
Interpretimi
i së
vërtetës:
Të mbash
parasysh, që
përshkrimi paraqet
një interpretim dhe nuk
përmbledh
të
gjithë realitetin. |
Studimi
i rasteve si objekt i një analize konflikti
Në
mënyrë
që
për
një konflikt
të mund
të
përpunohen zgjidhje konstruktive,
këto
duhen analizuar fillimisht në
bazat, format dhe nivelet e tyre të
përshkallëzimit.
Vetëm
në kontekstin e
kësaj analize konflikti jo
vetëm
që
mund të kuptohet, por
është e mundur
të
kërkohet edhe
për
rrugëzgjidhje
alternative. Për
këtë, Ulrike C. Wasmuht ka zhvilluar disa pyetje
orientuese (shih modelin e analizës).
Të inskenosh studimet e rasteve
Në çdo studim rastesh
përmbahen skena
(kyçe) të
shumëllojshme,
që
përshtaten
shumë si model inskenimesh. Inskenimi
bën
pjesë
në ato metoda,
me ndihmën e
të cilave
në grup mund
të realizohen
përvoja personale me
mënyra
të ndryshme reagimi dhe
veprimi. Në
bazë
të
këtyre
përvojave
me pozicionimet dhe sjelljen personale, individët e
përjetojnë problemin si
diçka të
rëndësishme
në
vetvete. Përmes inskenimeve
mundësohet
të
mësuarit
social, pra, ai lloj të
mësuari,
që
mundëson ndryshimin e
pozicionimeve dhe mënyrave
të sjelljes. Simulohet
kështu realiteti
në
formën e
një
loje, pra, veprohet
në
një
formë prove
(d.m.th. pa efekte
në
realitet). Inskenimet mund të
kontribuojnë
në
 |
zhvillimin
e aftësisë
së
të
vëzhguarit dhe
aftësisë
së perceptimit
social; |
 |
përshkrimin
dhe analizën e konflikteve
brenda grupit dhe në fusha
të tjera
të
jetës; |
 |
në ushtrimin e
mënyrave
të
sjelljes; |
 |
ndërgjegjësimin
në lidhje me
varësinë socio-politike
të
problemeve të
përjetuara
individualisht. |
Studimet
e rasteve si ushtrime vendimmarrjeje
Situatat
konfliktuale, që paraqiten
qartë
në studimet e rasteve,
mund të diskutohen si skenare
në grupe
të
vogla. Në
një skenar
përshkruhet
një problem i
përgjithshëm
në
një rast konkret, problem ky
që duhet
trajtuar nga një
këndvështrim i caktuar. Trajtimi realizohet
në
formën e
një diskutimi
në
grup. Grupi duhet, që pas kalimit
të afatit
të paracaktuar
kohor t'u japë
përgjigje pyetjeve dhe
të
informojë
në lidhje me opinionet
dhe argumentimet e saj. Përgjigjet krahasohen
më pas
në
plenum. |