|
Mediacioni - Ndërmjetësimi
në konflikte
Termi
mediacion e ka origjinën nga
rrënja latine "mediare"
(ndërmjetësoj).
Ai është futur si term specifik
në SHBA
në vitin 1970 dhe
është
marrë si i
tillë nga anglishtja
në
gjermanisht. Mediacion do të
thotë
ndërmjetësim
në konflikte
përmes
palës
asnjanjëse, neutrale me
qëllim
negociimin e një zgjidhjeje
të
përbashkët
të pranueshme nga
të gjitha
palët.
Kjo bazohet në
përvojën,
që, duke nisur nga
një pike e caktuar e
dinamikës
së
përshkallëzimit,
një konflikt nuk mund
të zgjidhet
vetëm nga
palët
kundërshtare.
Në
skenë duhet
të
hyjë edhe
një
palë e
tretë e pranuar nga
të
gjithë
pjesëmarrësit
në
konflikt.
Metodat e mediacionit bazohen zakonisht në parimet e zgjidhjeve
të
konfliktit, orientuar për nga interesat,
të cilat
kanë
për
pikënisje
faktin, që konfliktet mund
të zgjidhen
në
mënyrë
më efektive dhe
me më pak
kosto, nëse
në plan
të
parë do
të
qëndronin interesat dhe jo ligji ose pushteti.
Kjo linjë
është zhvilluar
në Universitetin
Harvard, ku u përcaktua
më
pas si “Modeli Harvard” (shih kuadratin djathtas).
Përpunimi i konfliktit
përmes mediacionit
është
më i
përhapur se sa mund
të
mendohet në
përgjithësi.
Kështu
p.sh. në raste grindjesh familjare ose
martesore si mediacion divorci ose trashëgimie,
në
fushën e
gjyqësisë si
kompensim-autor krimi- viktimë,
në aspektin e
ndërhyrjeve
në
natyrë si
mediacion mjedisi, në
politikën komunale si "tryeza
të rrumbullakta"
ose në
shkollë
si programe për zgjidhjen e konflikteve mes
nxënësve.
Peer Mediation në
shkollë
Me Modelin e zgidhjes së grindjeve mes
nxënësve, model ky
tashmë
shumë i
përhapur
në
shkollë dhe
në kualifikimin e
mësuesve, vihet
në dispozicion
një
set solid metodash në raste konfliktesh
në
mjedisin e
afërt
të
fëmijëve dhe
adoleshentëve. Ai
dëshmon
të
njëjtat tipare sikurse edhe procedura
të tjera
ndërmjetësimi:
 |
bazohet në vullnetin
e lirë; |
 |
si dy palët
në
konflikt, ashtu edhe një person i
tretë
asnjanjës
janë
të
pranishëm; |
 |
zgjidhja duhet të
negociohet në
mënyrë
të
vetëpërgjegjshme dhe
të fiksohet
me shkrim.
|
Vendimtare
është
gjithsesi, që konfliktet
të zgjidhen jo nga
mësuesit por nga
nxënësit;
këtu
konflikti duhet kapur në
kohë dhe
të zgjidhet zakonisht
në pushimet mes
orëve ose
menjëherë pas
orës
së
fundit. Për
iniciatorët
është e
rëndësishme, "t'u
mundësojnë
palëve
në konflikt pajtimin dhe
një fillim
të ri".
Në aspektin e edukimit
të
vetëpërgjegjësisë duhet
vlerësuar si tejet pozitiv
fakti, që
nxënëset dhe
nxënësit edukohen si drejtues
në raste konfliktesh
dhe se ata ngarkohen që
herët me
përgjegjësi.
Këtu konfliktet nuk "zgjidhen"
apo shtypen me urdhër nga lart, por ato kapen dhe i
nënshtrohen
një
procesi përpunimi.
Me këtë program vihet
në dispozicion
të sektorit shkollor
një
metodë e
strukturuar qartë, e
përvetësueshme
lehtë dhe
tashmë e provuar
në
praktikë
(më
shumë informacione rreth Modelit
të zgjidhjes
së grindjeve mes
nxënësve i
gjeni në
një
faqe të
vecantë).
Raporti me konfliktet duhet t'i kapërcejë
kufijtë e programeve
për
zgjidhjen e konflikteve. Linjat afatshkurtra, më
shumë
në nivel personal dhe
lokal, të
përpunimit
të
një konflikti
gëzojnë argumentim
të
plotë, por ato
kanë
nevojë
të
plotësohen me linja afatmesme, orientuar
në nivel
shoqëror
dhe rajonal, për t'u
zgjeruar
më pas me ato afatgjata, orientuar
në nivel
ekologjik dhe global.
Këto programe duhet
të inkuadrohen
në zhvillime dhe
varësi
mbarëshoqërore dhe para
së gjithash
të zgjerohen
në organizata dhe
institucione. Kështu,
nëpër shkolla
përveç programeve
për zgjidhjen e
grindjeve në nivel personal duhet
të
gjejnë
zbatim edhe konceptet e
zhvillimit të organizatave dhe
të
reformës
shkollore, në
mënyrë
që
të
krijohen kushtet e përgjithshme
për
të
mundësuar
ndryshimin. |
|
Koncepti Harvard
"Ka tre mënyra kryesore
për zgjidhjen e
konflikteve: kompensimi i interesave, përcaktimi
i pozicioneve ligjore dhe përcaktimi
i pozicioneve të pushtetit. Negociatat
problem-zgjidhëse
vënë
në dukje
linjën e orientuar
për nga interesat e
partnerëve
në
konflikt; ndërmjetësimi
përmes
gjykatës
përfaqëson
në
mënyrë ekzemplare
linjën e
orientuar për nga pozicionet ligjore; grevat dhe luftrat
përbëjnë
metodën e orientuar
për nga pozicionet e
pushtetit. Këtu nisemi nga
fakti, që,
në
përgjithësi,
një
metodë,
që synon kompensimin e interesave,
mbart kosto më
të
ulëta, pra,
është
më efektive se
një
çështje
gjyqësore,
e cila gjithsesi është me
më pak kosto se
një
përballje
për pozicione
pushteti.
Gjashtë rregulla
për aplikimin e
një sistemi me kosto
të pakta
për
zgjidhje konliktesh:
1. Vini në
qendër
të bisedimeve interesat e
palëve
në
konflikt.
2. Zhvilloni metoda, që i
inkurajojnë
palët
n | |