Analiza e konfliktit 

Që të mund të përpunojmë konfliktet në mënyrë konstruktive, ato fillimisht duhen kuptuar. Në rastin e një konflikti  duhet jo vetëm, që ai të bëhet i dukshëm në dinamikën, formësimin dhe efektet e tij, por duhen përceptuar edhe mënyrat e sjelljes të përdorura nga palët në konflikt, si dhe interesat dhe nevojat, që fshihen pas tyre.

Këtu është gjithmonë e rëndësishme të aktualizohemi në lidhje me faktin, se cilit nivel vërtetësie i referohen informacionet dhe alternativat e të vepruarit. Tilman Grammes dhe Agnes Tandler dallojnë në punën edukuese këto nivele vërtetësie:

Përjetimi subjektiv i pjesëmarrësve në një konflikt duhet dalluar nga këto nivele të vërtetësisë. Në konflikte kryqëzohen gjithmonë interesa dhe nevoja të shumëllojshme me mundësi të ndryshme dhe nivele të ndryshme të vërtetësisë, me qëllim sigurimin e audiencës dhe ushtrimin e ndikimit (pushtetit).

Në analizën e konflikteve nuk bëhet fjalë vetëm për bashkimin e informacioneve dhe gjurmëve të ndryshme, por para së gjithash për interpretimin, gjykimin dhe vlerësimin e këtyre informacioneve.

Meqenëse komunikimi në të gjitha format e tij (verbale, simbolike, jo-verbale) vlen si celësi i ndërtimit të një raporti konstruktiv me konfliktet, atëherë analiza e premisave të një komunikimi të arrirë merr një rëndësi të veçantë.

Psikologë socialë tërheqin gjithmonë me të drejtë vëmendjen, se ne mund të njohim me të vërtetë diçka, vetëm kur kemi konceptet për t'i emërtuar ato, dhe se ne mund të kuptojmë diçka, vetëm kur kemi në dispozicion modele (të paktën të përkohshme) shpjegimi. Pra analiza e konfliktit ka të bëjë me sistemimin e perceptimeve dhe me ofertën e ndihmës në shpjegim. 

Këtu bëhet gjithashtu e qartë, se nuk ekziston vetëm një metodë „e saktë“ e analizës së një konflikti, por ka linja të ndryshme metodike, përdorimi kuptimplotë i të cilave varet nga situata përkatëse specifike:

[Autor: Günther Gugel, Instituti për Pedagogjinë e Paqes Tübingen; Redaktimi: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]