Kërkimi shkencor rreth shkaqeve të luftës synon të përftojë njohuri sistematike dhe përgjithësuese mbi shkaqet, që çojnë në luftra ose që favorizojnë përshkallëzimin e një konflikti në luftë. Nëpërmejt kësaj, ky kërkim shkencor kërkon të kontribuojë në pengimin e luftrave, çka e shndërron atë në një sektor të punës së kërkimit shkencor të paqes. Sepse vetem kush njeh shkaqet e luftës, mund të thotë se cilat janë kushtet e paqes. Zakonisht shkaqet e luftës kategorizohen sipas tre niveleve:

Niveli 1: Individi - Në këtë nivel teoritë e agresionit janë ato, që luajnë rolin vendimtar. Ato kërkojnë fillesat e luftës në natyrën apo psikikën njerëzore. Këtu dallohen disa linja shpjegimesh, me të cilat merret një fragment i veçantë.

Niveli 2: Shoqëria/Shteti - Shtete jo demokratike dhe të padrejta priren për nga një linjë e dhunshme e zhvillimit të konflikteve. Për këtë arsye demokratizimi bën pjesë në strategjitë më premtuese të paqes (shih paragrafin Strategjitë e Paqes). Rezultatet e kërkimit shkencor rreth shkaqeve të luftës në nivel shteti ndahen në tre grupe: 

[Dieter Lutz, Enciklopedi mbi armatimin, paqen, sigurinë, Mynih 1987, F. 191]

Niveli 3: Sistemi ndërkombëtar / Sistemi i shteteve - Sipas një mënyre argumentimi, luftrat do të ekzistojnë për sa kohë që  "globi do të jetë i ndarë në numër të shumtë njësish të formës shtetërore dhe egoiste si dhe për sa kohë që do të ekzistojë sovraniteti i shteteve: atyre u mungon një instancë e mbivendosur sanksionesh dhe kontrolli, e cila do të mund të pengonte luftrat, ndaj edhe agresionet ushtarake mund të pengohen apo të shmangen vetëm nëpërmjet instrumentave të tyre të pushtetit. Struktura sa anarkiste aq edhe luftë-mbartëse e sistemit të shteteve inspiron dhe bën, që elitat  politike të gabojnë duke zhvilluar nje politikë pushteti të mbështetur ushtarakisht." (Dieter Lutz, F. 193)

Në faktorët përgjegjës për këtë bën pjesë edhe e ashtuquajtura  dilemë sigurie, e cila përbën temën e një  faqeje të vecantë.

[Autor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]