Artikulli i mëposhtëm
i fjalorit enciklopedik emërton
fushat më
të
rëndësishme të detyrave të Kërkimit shkencor
të Paqes dhe Konfliktit si dhe paraqet lindjen dhe zhvillimin e
kësaj
fushe. Një tekst
tjetër
në
një
faqe të
vecantë
tërheq
vëmendjen
në lidhje me
një deficit
të
kësaj dege
të
kërkimit
shkencor,
dhe pikërisht
në lidhje me
lënien pas dore
të
kërkimit
të strategjive
paqevendosëse.
"I.
Trajtimi shkencor i luftës dhe paqes
është po aq i
vjetër sa edhe
vetë shkenca.
Megjithatë u desh
të kalonte
njëfarë kohe derisa
në vitet
'50
të shekullit
tonë,
më
kërkimin shkencor
të paqes dhe konflikteve lindi
një
nëndisiplinë
shkencore, e cila merret ekskluzivisht me trajtimin shkencor
të
luftës dhe konflikteve si dhe me kushtet e paqes.
Linja të veçanta
të
shkencës
së paqes u
morën
sërish
në
shek. e 19-të
në
kuadër
të
lëvizjes qytetare
për
paqen. Por vetëm
nën
përceptimin e tmerreve
të
asgjësimit masiv industrial në
Luftën e
Parë
Botërore
lindën,
përveç Lidhjes
së
Popujve dhe Gjykatës
Ndërkombëtare, edhe Institute
për
Marrëdhënie
Ndërkombëtare
në SHBA dhe
në
Britaninë e Madhe me
detyrë realizimin e
kërkimeve shkencore
rreth luftrave dhe konflikteve ndërkombëtare, por edhe rreth revolucioneve dhe
luftrave civile si dhe kushteve të
një paqeje
të
qëndrueshme
botërore.
Pak kohë pas vitit 1920 nuk kishin mbetur
më
gjurmë nga
pretendimi, që
në
qendër
të
shkencës
për
marrëdhëniet
ndërkombëtare
të vendosej lufta dhe paqja.
Disiplina e re u shndërrua shpejt
në
një
shkencë
për legjitimimin e
politikës
së
jashtme kombëtare të shteteve
përkatëse dhe
të interesave
të tyre politike dhe
ushtarake për
pushtet.
Tronditja e re politike dhe morale e sistemit të shteteve
përmes
Luftës
së
Dytë
Botërore si dhe
përmes asgjesimit masiv
të organizuar politikisht
në
stalinizëm dhe
fashizëm, por para
së gjithash gjasat e
kërcënimit
të
një lufte
bërthamore
popuj-vrasëse
bënë
që
në fund
të viteve
50-të, si reagim ndaj
ideologjisë dominuese
të
Luftës
së
Ftohtë,
të lindnin
kërkimet shkencore mbi
paqen, fillimisht në
mënyrë
të veçuar
nëpër
universitete dhe institute
kërkimore
të
Kanadasë, ShBA dhe
Norvegjisë. Paralelisht me
këtë,
në
fushën e
polemologjisë
(shkencë e
luftës dhe konflikteve) - me
të
cilën merreshin
shumë
pak persona - në
Francë dhe
në
Holandë kishte
përpjekje
për
një studim
sistematik të
luftës dhe konflikteve.
Tashmë nuk ishin
më mbrojtja nga luftrat dhe kufizimi i
linjës
së zhvillimit
të
një lufte
qëllimet e
kërkimit shkencor mbi paqen, por zhdukja e
luftës si
një
formë
shoqërore dhe
ndërshtetërore
qarkullimi. Në
këto kushte
kërkimi shkencor
mbi paqen tematizon utopinë e paqes
botërore, e cila kishte
qenë motivi
qendror
i lëvizjes liberale dhe republikano-demokrate
të
borgjezisë
në fund
të
shek. të
18-të dhe
në
gjysmën e
parë
të shek
të
19-të, motiv ky
që u
fokusua në
një
formë
të re dhe u
përhap nga
lëvizja e
punëtorëve.
Mendimi, i cili në
qendër
të tij kishte mbrojtjen nga lufta dhe mbajtjen
nën
kontroll të konflikteve, e gjeti shprehjen e tij, paralelisht me
kërkimin
shkencor mbi paqen, në
kërkimin shkencor mbi konfliktin, para
së gjithash
në
SHBA (Journal
of Conflict Resolution 1957), në
mënyrë
që
më
pas, në vitet
'60
të
dyja këto tendenca
të bashkoheshin
në
kërkimin shkencor mbi paqen dhe
konfliktet.
II. Në
vazhdën e ç'tensionimit
ndërkombëtar u arrit
që
në vitin 1964
të krijohej
në Groningen International
Peace Research Association . Edhe
Journal
of Peace Research krijuar gjithashtu në vitin 1964
në Oslo, kontribuoi
në
mënyrë
thelbësore
në zgjerimin
në nivel
ndërkombëtar
të
kërkimit shkencor mbi
paqen. Përmes
ngritjes së organizatave rajonale latino-amerikane dhe aziatike
në fund
të
viteve '70
kërkimi shkencor mbi paqen
në
këtë
kohë i kaloi
kufijtë e
Amerikës
Veriore, Evropës
Perëndimore dhe
Japonisë dhe arriti
në parim
një shtrirje
mbarëbotërore, ku
përpjekjet
në
kuadër
të UNESCO-s
kishin funksion ndërmjetësues.
Kërkimi shkencor mbi paqen
përjetoi
një hapje
të konsiderueshme me
iniciativën
shtetërore
për
të
ngritur dhe mbështetur
International
Peace Research Institute, në
Stokholm, i cili u krijua në vitin 1966 me
rastin e 150-vjetorit të neutralitetit
të
Suedisë dhe
që duhej
të ofronte bazat
shkencore për
diplomacinë suedeze dhe
atë
ndërkombëtare
në
çështje
të
çarmatimit në
kuadër
të
Kombeve
të Bashkuara
në
Gjenevë. Botuar nga
SIPRI,
Yearbook
of World Armaments and Disarmament, me të
dhëna dhe analiza mbi kostot e armatimit dhe sistemet e
armëve arriti
që
të drejtonte
vëmendjen
ndërkombëtare
për nga
kërkimi shkencor mbi
paqen.
Rënia e tensioneve politike dhe
tërheqja e konfliktit
Lindje-Perëndim
në
vetëdijen e
përgjithshme, lufta
në Vietnam dhe problemet e zhvillimit
në
Botën e
Tretë e
zhvendosën
vëmendjen edhe
në
problematikën
Veri-Jug. Prej këtej
rezultonte një zgjerim
thelbësor i paradigmave
të
kërkimit shkencor mbi paqen
përtej debatit ekzistues
të momentit me
dinamikën e armatimit, sistemin e
paralajmërimit, kontrollin e armatimit dhe çarmatimin.
Në
kuadër
të zhvillimit
apo ritematizimit të koncepteve
të tilla si
konflikt asimetrik, konflikt interesash, konflikt i manifestuar dhe latent,
zgjerimi i paradigmave e gjeti shprehjen e tij para së gjithash
në
konceptin e Dhunës
së Strukturuar (Galtung 1969),
i cili u përvetësua shpejt nga opinioni publik
perëndimor liberal,
në
një
pjesë
të caktuar edhe socialist, i cili ndodhej
tashmë
përpara problemit
të
reformimit të sistemit
ndërkombëtar
shoqëror dhe
shtetëror.
Përhapja e konceptit
të
Dhunës
së Strukturuar e ka zgjeruar
në
një
masë
të
stërmadhe
fushën e
kërkimeve shkencore mbi paqen, duke çuar
kështu edhe
në
tendencën e
një rritjeje
të pakufishme
të saj
në
një
shkencë universale deri
në
mbingarkim. Në vitet
'70 ky zgjerim u
përjetua fillimisht
në
mënyrë
të
shumëfishtë si
çlirues, meqenëse linjat e vjetra nuk dukeshin
më se u
përgjigjeshin problemeve
të zhvillimit
ndërkombëtar
të
shoqërisë
njerëzore,
të
sistemit të saj
shtetëror dhe
mjedisit
të
saj.
Kërkimi shkencor mbi paqen pati
një efekt
të
ndjeshëm para
së gjithash
në
shkencat politike, në psikologji
(kërkimet mbi agresionin) teologji, pedagogji
dhe gjeografi, ndikoi deri në
njëfarë mase edhe
fizikën,
biologjinë,
informatikën,
shkencën e
historisë dhe
atë ushtarake (studime strategjike) dhe
disi më pak
sociologjinë - kuptohet
për shkak
të kufizimit tradicional
të
konceptit të
shoqërisë brenda kuadrit
nacional-shtetëror.
Që prej
krizës
së çtensionimeve politike nga fundi i viteve
'70, kur
konflikti lindje-perëndim dhe me
të edhe
mundësia e
një lufte
bërthamore
dolën
sërish
në plan
të
parë
të
vëmendjes
së shteteve industriale, vihet re
një
rikthim në problemin
qendror
të
kërkimit shkencor mbi
paqen, pikërisht
në
studimin e kushteve për mbrojtje
të
qëndrueshme nga
luftrat, për
një studim
të
shkaqeve të
luftës,
të informacioneve mbi konfliktin dhe
të
dinamikës
së
armatimit, pa lënë
jashtë
vëmendjes
rëndësinë e
Dhunës
së
Strukturuar, vdekjeprurëse dhe
të mbarsur me luftra, e cila
për
shumicën e
njerëzve vazhdon
të
jetë
shumë
më
kërcënuese se lufta konvencionale.
[Egbert Jahn: Kërkimi shkencor mbi paqen
dhe konfliktin; n