"Të mësosh se si të fitosh dije presupozon, të lidhësh një formim të përgjithshëm sa më të gjerë me mundësinë e studimit më të thelluar të një numri më të vogël disiplinash. Në një farë mënyre, kjo do të thotë gjithashtu, të mësosh se si mësohet, për të përfituar në këtë mënyrë nga mundësitë, që të ofron të mësuarit gjatë gjithë jetës.

Të mësosh se si të veprosh, u referohet jo vetëm kualifikimeve profesionale, por edhe kompetencës, për t'u përgatitur për situata të reja dhe për të punuar në grup. Por kjo pikë përmbledh edhe aplikimin praktik të materialit të mësuar në kuadër të përvojave të ndryshme të të rinjve në kontekstin social dhe atë profesional (...).

Për  të mësuarit për bashkëjetesë është i domosdoshëm zhvillimi i mirëkuptimit për të tjerët si dhe perceptimi i varësive reciproke globale, si p.sh. përmes projektesh të përbashkëta dhe strategjish për zgjidhjen e konflikteve. Këtu duhen respektuar vlera të tilla themelore si pluralizmi, mirëkuptimi reciprok dhe paqja.

Të mësojmë për jetën do të thotë një shpalosje më e mirë e personalitetit dhe mundësi veprimi me një autonomi dhe ndjenjë përgjegjësie në rritje si dhe me aftësi më të mëdha gjykimi. Për të arritur këtë edukimi nuk duhet të lerë pas dore asnjërin prej potencialeve, që gjenden brenda secilit individ: aftësia për të kujtuar, për të gjykuar, sensi i estetikës, shkathtësitë manuale dhe aftësitë komunikative.

Ndërsa sistemet formale të arsimimit i japin përparësi fitimit të dijeve si të tilla dhe  i lënë pas dore mënyrat e tjera të të mësuarit, sot është jashtëzakonisht e rëndësishme, që edukimi të konceptohet në tërësinë e tij. Për këtë arsye, reformat dhe politika e edukimit duhet të orientohen drejt këtij vizioni si për nga përmbajtja ashtu ,edhe për nga forma."