Teksti i mėposhtėm trajton
ēėshtjen e varėsisė mes zgjedhjeve dhe sovranitetit tė popullit. Sa mund
tė quhet demokracia sundim i popullit
nė kushtet e shoqėrisė moderne pluraliste? Me kėtė rast do tė shtjellohen
ndėr tė tjera
edhe kushtet e zgjedhjeve
demokratike.
[Kreu
i faqes]

 |
Sovraniteti i popullit: Legjitimimi i pushtetit pėrmes popullit |
Demokracia
si pushtet i popullit? Doktrina e sovranitetit tė popullit
Nėse shtrohet pyetja rreth
elementeve tė veēanta, nga tė cilat pėrbėhet njė bashkėsi shoqėrore
demokratike, arrihet domosdoshmėrisht te thėnia, sipas sė cilės
demokracia ėshtė sundim i popullit.
Tė njėjtėn gjė nėnkupton edhe pėrkthimi nga greqishtja
i fjalės "demokraci". Nė ēdo kushtetutė demokratike, nė
kėtė apo nė njė formė tjetėr gjendet thėnia,
sipas sė cilės populli ėshtė bartėsi i fundit i gjithė
sovranitetit. Sipas saj, pushteti
ėshtė i legjitimuar nė mėnyrė demokratike vetėm nė rast se ai ka dalė nga
vullneti i lirė dhe me miratimin e popullit.
Doktrina e sovranitetit tė popullit hodhi poshtė pikėpamjen tradicionale, sipas
sė cilės, mbretit apo princit i
takonte pushteti pėr shkak tė prejardhjes nga dinastia e
tij e dhuruar nga Zoti. Autoriteti shtetėror, nė
dinastitė e "dhuruara nga Zoti" nuk vinte pra
nga shoqėria, por nga kristalizimi, trashėgimia dhe
pikėpamja fetare, tė dala
nga fuqitė mistike dhe tė themeluara
sipas parimeve, tė cilat pėrjashtonin ndėrhyrjen
e qytetarit. Nė kėtė ndarje themelore tė sunduesve dhe tė
tė sunduarve qėndron thelbi i
antagonizmit mes demokracisė dhe
monarkisė. Demokracia nuk i njeh shtetit pushtetin e lartė tė ndarė nga
fuqitė mbinatyrore, por e njeh atė si rezultat tė
vullnetit tė tė gjithė individėve pjesėmarrės nė angazhimin e
tyre pėr zgjidhjen e detyrave tė pėrbashkėta. Nė kėtė kontekst, forma dhe
pėrmbajtja e shtetit nuk i janė paracaktuar popullit si
tė tilla, por ato rrjedhin nga vetė ai. E tėrė
kompetenca e tyre mbi kėto detyra, nga zgjidhja e tė
cilave janė tė prekur tė gjithė, quhet me fjalė tė tjera sovranitet i
popullit.
(...) Thėnia se i gjithė pushteti del nga populli nuk nėnkupton edhe qeverisjen
dhe ushtrimin e ndikimit tė tij nė
tė gjitha veēantitė e vendimeve politike, edhe pse kjo do t'i pėrshtatej
konsekuencės formale tė mendimit politik. Vetėm nė kėtė
mėnyrė do tė realizohej ideja, sipas sė cilės
vetė qytetari duhet t'i respektonte ligjet dhe
urdhėrat e veta, duke qenė nė kėtė mėnyrė vėrtetė i lirė. Por ky
identitet i qeverisėsve dhe i tė
qeverisurve nuk ka ekzistuar asnjėherė nė kuptimin e plotė tė fjalės, edhe pse
format fillestare tė historisė sė demokracisė nė Greqinė
antike bazoheshin nė parimet e "demokracisė sė drejtpėrdrejtė".
Rusoi konsideronte demokraci
vetėm kėtė formė tė ushtrimit tė pushtetit.
[Kreu
i faqes]
Sovraniteti i popullit pėrmes zgjedhjeve
(...) Nėse qeverisja e popullit
pėrmes popullit, nė kohėn tonė ėshtė e
pamundur pėr shkak tė arsyeve tė brendshme dhe tė jashtme,
atėherė mbetet si konkretizim i sovranitetit tė
popullit para sė gjithash zgjedhja e pėrfaqėsuesve apo reprezentantėve,
tė cilėt mė pas e udhėheqin me pėrgjegjėsi
qeverinė sipas vullnetit tė popullit dhe me miratimin e tij.
Vendimi mbi ēėshtjet detale i lihet pėrfaqėsuesve tė zgjedhur; zgjedhėsi vetėm duhet
tė vendosė nė mes kandidatėve tė prezentuar nga partitė
dhe t`i zgjedhė ata, pėr tė cilėt
nė kushte tė rėndomta, pėr shkak tė
pėrkatėsisė sė tyre partiake mendon se do
tė bėjnė politikė nė kuptimin e bindjeve dhe interesave
tė tij.
[Kreu
i faqes]
Kushtet pėr zgjedhjet demokratike
Ai qė do t'i japė kuptim
vullnetit tė popullit duke marrė nė konsideratė aktin e daljes nė zgjedhje duke i bėrė ato nė kėtė mėnyrė instrument
vendimtar tė konkretizimit tė sovranitetit tė popullit,
duhet tė parashtrojė fillimisht disa kėrkesa. Tė zgjedhurit
mund tė lidhen me vullnetin e zgjedhėsve vetėm nėse ata detyrohen
tė zgjidhen rregullisht nė intervale periodike kohore, pėr tė marrė
pėlqimin e zgjedhėsve pėr punėn e tyre tė
deritanishme dhe pėr vazhdimin e saj nė tė ardhmen. Vetėm
nė kėtė mėnyrė, tė zgjedhurit detyrohen tė
respektojnė bindjet dhe interesat e zgjedhėsve tė tyre. Pėrveē kėsaj, populli
zgjedhės duhet tė ketė mundėsinė e vėrtetė tė zgjedhjes.
Zgjedhjet duhet t'i ofrojnė atij alternativa tė ndryshme tė
pavarura dhe personale. Listat me kufij tė pėrcaktuar
janė simptoma tė diktaturės.
(...) Njė sistem qeveritar, i cili synon
t'u japė tė gjithė qytetarėve mundėsi tė barabartė pėr bashkėvendosje me
pėrgjegjėsi gjatė zgjedhjes sė detyrave publike, pėrveē
periodicitetit dhe mundėsisė sė vėrtetė pėr
zgjedhje, duhet tė sigurojė edhe pėrgjithėsinė e
zgjedhjeve. Nga ligji i barazisė, del domosdoshmėrisht edhe ligji i ndarjes
sė tė drejtės sė votės pėr tė gjithė qytetarėt. Askush nuk duhet
p.sh.
tė pėrjashtohet nga e drejta e votės pėr shkak tė
racės, fesė, nivelit tė tij arsimor apo pronės dhe rrethanave tė tij ekonomike.
Tė pranueshme janė ndėrkaq vetėm disa kushte formale, si
p.sh. arritja e moshės sė caktuar pėr tė gjithė dhe pa
diskriminim e individėve apo grupeve tė caktuara, kusht
ky i cili mund tė arrihet dhe tė pranohet pa i shkelur
parimet demokratike.
I lidhur ngushtė me parimin e pėrgjithėsisė ėshtė parimi i barazisė sė
zgjedhjeve.
[Kreu
i faqes]
(...) Nė njė shoqėri tė hapur dhe
pluraliste, pėrveē parimit tė ekzistencės sė grupeve nė
parim tė barabarta, ndarja e tė drejtės sė barabartė
ėshtė procedura e vetme e mundshme pėr ngarkimin e
pėrfaqėsuesve dhe pėr plotėsimin e pozitave tė larta
shtetėrore nė njė mėnyrė tė tillė tė pranueshme nga tė gjitha grupet. E drejta e pėrgjithshme dhe e
barabartė e votės
ėshtė realizuar jo ngaqė me ndihmėn e saj
mundėsohet zgjedhja e qeverisė "mė tė mirė", por sepse ajo ėshtė
provuar si
metoda mė e mirė dhe praktike pėr sigurimin e paqes sociale. Ajo i jep
mundėsinė ēdo
ēdonjėrit tė marrė pjesė nė themelimin e qeverisė dhe,
nė parim, u jep pakicave tė mundura mundėsinė e shndėrrimit tė
mėvonshėm nė shumicė qeveritare. Nė njė
shoqėri tė ndarė nė grupe tė shumėfishta interesash dhe botėkuptimesh, kjo
mėnyrė zgjedhjeje arriti tė bėjė tė mundur zgjidhjen
e konflikteve nė rrugė paqėsore dhe tė mundėsojė,
me gjithė presionet e brendshme,
formimin e qeverisė sė aftė pėr marrjen e vendimeve, kryesia e sė cilės
mund tė pranohet nga tė gjithė. E drejta e pėrgjithshme dhe e
barabartė e votės ėshtė njė ndėr procedurat mė tė suksesshme pėr
bashkimin e brendshėm tė njė bashkėsie politike dhe pėr
aftėsimin e saj pėr veprim.
Me qėllim pėrmbushjen e kėrkesave demokratike, kjo e drejtė e pėrgjithshme
dhe e barabartė e votės kėrkon edhe
garanci plotėsuese. Duhet tė bėhet i pamundur ēdo presion mbi votuesin, i cili
ka pėr qėllim
ndikimin e votės sė tij nė njė drejtim tė caktuar. Kjo nuk nėnkupton ndalimin e
propagandės dhe tė ndikimit politik. Nė kėtė mėnyrė synohet vetėm
sigurimi i vėrtetė i lirisė sė vendosjes sė votuesit. Ky ėshtė
njėherazi edhe qėllimi i votimit tė fshehtė. Derisa kjo tė jetė
garantuar, derisa tė mbetet e panjohur vota e individit, deri atėherė ėshtė e
mundur edhe shmangia e pasojave negative pėr shkak tė
mėnyrės sė tij tė zgjedhjes.
Vetėm pas plotėsimit tė tė gjitha kėtyre kushteve, tė cilat vlejnė edhe pėr tė drejtėn
pėr t'u zgjedhur - edhe e drejta dhe mundėsia e marrjes sė detyrave politike
duhet tė jetė e hapur pėr kėdo - mund tė flitet pėr
zgjedhje demokratike. Vetėm ajo mund ta bėjė tė aftė parlamentin pėr tė vepruar nė
emėr tė popullit. Vetėm njė qeveri
e tillė, e cila mund tė ndėrrohet pėrmes zgjedhjeve tė lira tė kėtij lloji
ushtron pushtet tė legjitimuar nė mėnyrė demokratike.
[Kreu
i faqes]
(...) Nė politikėn moderne
flitet shpesh pėr vullnetin e popullit, pa qenė e qartė se ē'nėnkuptohet
saktėsisht me kėtė nocion. Rusoi besonte se
kishte arritur tė ndėrtonte
vullnetin e pėrbashkėt tė popullit; sipas tij, ai duhet tė
jetė identik me tė mirėn e
pėrgjithshme. Megjithatė, edhe ai ishte i detyruar ta
paraqiste nė teorinė politike vullnetin e shumicės si tė barabartė me vullnetin e
pėrbashkėt dhe tė shtypte pakicėn devijuese, sepse, sipas
tij, ajo ka vullnet tė gabuar.
Pas rrahjes sė mendimit tonė tė peshuar mbi karakterin e shoqėrisė pluraliste
bėhet e qartė se njė vullnet i
pėrbashkėt ėshtė po aq joekzistues nė realitet sa edhe njė
pikėpamje e pėrbashkėt botėrore. Ajo qė kuptohet
si vullnet i popullit, tėshtė gjithnjė vullneti i forcave mė tė fuqishme
brenda
tij. Ne nuk jemi mė aq optimistė si Rusoi kur bėhet
fjalė pėr identifikimin e vullnetit tė shumicės me tė mirėn e pėrbashkėt. Pėrvoja ka
treguar se edhe shumicat gabojnė. Pėr kėtė arsye ėshtė i
nevojshėm njė sistem i tillė qeveritar, i cili nuk i
shtyp, por i respekton pakicat dhe pėrfill
njėkohėsisht vullnetin e shumicės,
sepse ai i afrohet mė tepėr idesė tė sė drejtės pėr
vetėvendosje, duke respektuar domosdoshmėrinė e bashkėjetesės.
Meqė veprimi politik ndodh gjithnjė duke planifikuar
njė tė ardhme tė hapur, ai mbetet gjithnjė i
ngarkuar me pasiguri, njė ndėrmarrje, e cila asnjėherė nuk mund tė
parashikohet nė mėnyrė ekzakte nė tė gjitha konsekuencat.
Kush mund tė thotė me siguri absolute se ky apo ai veprim i sjell mė shumė dobi
tė mirės sė pėrgjithshme se sa njė veprim tjetėr? Kush
mund ta pėrkufizojė pėrfundimisht tė mirėn e pėrgjithshme,
nėse nuk dihet si do tė rrjedhė historia? Nė ēėshtjet themelore politike
duhen pyetur tė gjithė, pasi ne
nuk e njohim tė ardhmen. Pėr kėtė arsye, nė njė shoqėri demokratike
mbetet vetėm orientim nė shumicėn, duke respektuar
pakicėn e mundur, mundėsia pėr t'u bėrė shumicė qė
duhet tė mbetet e e hapur.
[Kreu
i faqes]
Parimi i shumicės
Ashtu si kėrkesa pėr tė drejtėn e
pėrgjithshme tė votės, edhe parimi i shumicės ėshtė
rrjedhoja e vetme e munshme nga pikėpamja demokratike
mbi njeriun, e cila niset nga njeriu i pjekur nė njė botė tė lirė dhe
merr parasysh konfliktet e mendimeve dhe tė
interesave nė mes njerėzve. Pranimi i parimit tė shumicės nuk
do tė thotė qė politikani pėrgjegjės duhet tė bazohet vetėm nė
mendimin e masės. Megjithatė, parimisht parimi i
sovranitetit tė popullit mund tė konkretizohet vetėm nėpėrmjet parimit tė
shumicės, si bazė e
veprimit politik.
Pėr kėtė arsye, demokracia moderne nuk ėshtė vetėqeverisje e popullit. Ajo
sot mund tė realizohet si qeveri e pėrfaqėsuesve tė
popullit, tė dalė nga zgjedhjet e pėrgjithshme, tė lira, tė barabarta dhe tė
fshehta, tė cilėt mund tė detyrohen prej tij, tė marrin
detyrat qeveritare dhe ta udhėheqin vendin sipas vullnetit tė
shumicės pėrkatėse tė forcave politiko-shoqėrore
tė njė kombi.
[Nxjerrė nga: Waldemar Besson/Gotthard Jasper,
Das Leitbild der modernen Demokratie. Bauelemente einer freiheitlichen
Staatsordnung, Bonn 1990]
[Kreu
i faqes]