Sundimi i mediave

Partitë

Partitë në kritikë (IV)

	Shpesh thuhet se partitë po kapitullojnë përballë mediave. Në vend që të ndikojnë në mënyrë të vetëdijshme dhe drejtuese në procesin e formimit të vullnetit politik të popullit, sipas kritikës në fjalë, ato i përshtaten shoqërisë së mediave. Në vend që të ushtrojnë "politikë reale" ato përqendrohen në politikën "simbolike", e cila u përshtatet mediave në kuptimin e fushatave PR. Teksti i mëposhtëm trajtom problematikën në fjalë.
	Pushteti i mediave bëhet i qartë edhe /ose pikërisht në fushatat elektorale. Kontradiktave mes kërkesës dhe realitetit në fushatat elektorale iu është kushtuar një tekst tjetër [...kalo në tekstin "Fushatat elektorale"]
Sfond	Një tekst tjetër merret me nocionet "politika simbolike" dhe "shoqëria e mediave", nocione të cilat kanë rëndësi të veçantë për kuptimin e kritikës ndaj partive në lidhje me mediat [...kalo në tekstin mbi politikën simbolike].

Partitë të shfuqizuara?

Sa më kompekse që të jetë shoqëria, aq më heterogjen është edhe fondi programor i partive. Në kohën e vjetër të kampeve të mbyllura, partive nuk iu duheshin më tepër se tri faqe për formulimin e synimeve të tyre politike. Ndërkohë partitë me vitet të tëra bëjnë kuvende të fshehta, në mënyrë që çdo nëngrup të ketë mundësinë e shprehjes në formë rezolute të pikëpamjeve të tij në manifestin përfundimtar. E tërë kjo zgjat shumë dhe është e mërzitshme, ndërsa programet bëhen gjithnjë e më të zgjeruara dhe monotone. Në fund të këtyre diskutimeve programore maratonë partitë u kthehen prapë përgjigjeve të pyetjeve të pardjeshme. Ndërsa përgjigjet duken të pafuqishme, të zbrazëta dhe pa dinamikë.

Ndërkaq, politikanët mund të jenë të suksesshëm vetëm nëse shfaqen dinamikë, vitalë dhe energjikë. Diskurset porgramore nuk duhet t'u nënshtrohen pritjeve të shoqërisë së mediave, e cila përqëndrohet në personalizimin, vizualizimin dhe tensionimin e ngjarjeve. Diskurset programore ofrojnë shkronja, abtraksione e kur janë të mira intelektualitet. Mesazhet e kuptimit janë të përhershme; teleshoqëria ndërkaq shpërblen variacionet, ndërrimin e shpejtë dhe të shkujdesur. Për këtë arsye, programet, për elitën partiake nuk ngrenë më peshë (...). Edhe kjo ka kontribuar në humbjen e "kuptimit" të partive.

[Kreu i faqes]

Aty ku politika e humb kuptimin e saj, as diskutimi rreth saj nuk është më i nevojshëm. Partitë i kanë ndërprerë në këtë mënyrë diskutimet përtej rivaliteteve të zakonshme të personelit. Rrymat e dikurshme brendapartiake e kanë humbur tërësisht rëndësinë e tyre dhe kanë mbetur vetëm instrument kuotash për vendime të personelit, rrethe tradicionale dhe miqësore. Ato nuk janë forume më të sqarimit politik dhe të debateve të ashpra. Sepse edhe kjo vlen për telepolitikanët: mosmarrëveshjet nuk i do publiku; zgjedhjet i fiton vetëm partia që shfaqet si unike. Kjo mund të jetë e saktë. Sidoqoftë, një gjë e tillë i dëmton ato në thelbin e tyre politik, u zhvesh substancën e tyre dhe dobëson riprodhimin e elitave. Sepse pasardhësit e suksesshëm nuk lindin udhëheqës në një strukturë pa konflikte, në një parti të homogjenizuar dhe të disiplinuar nga lartë. Politikanët e vendosur, të sigurtë në instiktin e tyre, të pranuar dhe me profil përmbajtësor socializohen në fushën pasionante të betejës, në këmbimin e hapur të goditjeve, në debate të ashpëra, e jo në fjalime zyrtare të qeta njëminutëshe para kamerave televizive.

Aty ku nuk ekzistojnë rryma të fuqishme, edhe ndikimi i udhëheqjes së moderuar është i pavendosur dhe jo unik. Në partitë shumë të polarizuara aftësia integruese e udhëheqjes partiake është art i lartë politik. Për këtë nevojitet aftësia për nxitjen e paqes, besimi i grupeve të ndryshme brendapartiake, aftësia për balancim dhe bashkim si dhe sensi për gjetjen e një pike strategjike, në të cilën partia mund të orientohet si e tërë dhe të dalë në fushatë (...). Edhe për shkak të këtij deficiti në udhëheqjen politike, partitë duken aq të pafuqishme, edhe për këtë arsye e kanë të vështirë të japin impulse, të pëcaktojnë drejtimet, të fitojnë autoritet politik. Edhe për këtë shkak, ato e humbin orientimin pas çdo furtune mediatike.

Shumëçka nga ajo që u tha më lart ka të bëjë me gjunjëzimin e partive politike para shoqërisë së mediave. Politika ka humbur në këtë mënyrë kuptimin e saj. Pikërisht depolitizimi i politikës e ka nxitur përçmimin dhe veçimin e partive. Programete e partive janë zëvendësuar me inskenime mediatike, në vend të identiteteve të qëndrueshmë kanë zgjedhur imazhe jetëshkurta, në vend të orientimit përdorin marketingun, në vend që të udhëheqin me vetëbesim, lejonë të inskenohen nga spindoktorët. Politikanët besojnë thellë se ligjet e shoqërisë së mediave e kërkojnë një gjë të tillë dhe harrojnë se ato tregojnë respekt vetëm para politikanëve, të cilët tregojnë vetëbesim dhe vendoshmëri në thelbin e politikës, të cilët nuk përpiqen me tërë fuqinë për mirëdashjen e gazetarëve, pra përpara atyre politikanëve që nuk janë të gatshëm të lejojnë çdo gjë. Politikanët nuk duhet të lejojnë çdo gjë. Dhe ndoshta as publiku, pavarësisht nga pasiviteti i tij, nuk pret zbavitje nga politika, por përgjegjësi, kuptim dhe seriozitet. Pikërisht për këtë arsye, ndoshta do të ishte më mirë që politikanët të merren seriozisht me politikë.

[Nga: Franz Walter, Die deutschen Parteien: Entkernt, ermattet, ziellos; në: Aus Politik und Zeitgeschichte 10/2001]

[Kreu i faqes]

Temat: Të drejtat e njeriut  I Modele I Demokracia I Partitë I Evropa I  Globalizimi I Kombet e Bashkuara I Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat



Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga a gora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.