Modeli 3

Partitë

Partitë dhe mediat - modeli 3:

modeli bottom-up

Modeli i tretë propagandon kredon klasike demokratike, sipas së cilës politika duhet të sundohet nga poshtë nëpërmjet vullnetit të zgjedhësve, të shprehur nga mediat si zëdhënëse.

Publiku përcakton axhendën politike, ndërsa mediat janë zëdhënëse, të cilat vetëm ndihmojnë që të arrihen politikanët në parti dhe qeveri. Qytetarët kanë falë zgjedhjeve edhe një kanal të drejtpërdrejtë të formimit të vullnetit politik. Politika e zgjedhur në mënyrë demokratike ndikon në ngjarjet e botës reale. Rezultatet e saj ndihen dhe pranohen më pas në mënyrë të drejtpërdrejtë nga zgjedhësit. Në këtë mënyrë procesi fillon nga e para.

(...) Realiteti ka ndryshuar. Këtë e kemi mësuar edhe nga skicat e dy modeleve të mëparshme. Partitë i ndikojnë mediat nëpërmjet menaxhimit të komunikimit dhe PR-it profesional; ato i dominojnë mediat publike, dozojnë subvencionet e tyre për gazetarët e përshtatshëm, zbulojnë ngjarje si politika simbolike, punë kjo në të cilën mediat bashkëveprojnë në mënyrë të zellshme. Këto të fundit i imponojnë politikës dhe qytetarëve axhendën e tyre politike, zgjerohen me të madhe në dëm të informimit objektiv dhe lajmit solid dhe përpiqen së fundi edhe ta nënshtrojnë politikën.

E ku mbetet qytetari në këtë lojë? Kuptohet që ekzistojnë edhe aspekte të tjera, të cilat flasin kundër skenareve të paraqitura në lidhje me modelin bottom-up. Komercializimi i mediave elektronike (shtypi ka qenë gjithnjë i dominuar nga ekonomia private) do të thotë orientim në treg, konsumatorë, spektatorë. Ky orientim mund të kritikohet në aspektin kualitativ, por ai i shërben shijes së publikut, të shprehur në kuotën e arritjes së tij. Jarren konstaton: »Nga mediat e dikurshme 'klasike' të ndikuara nga shteti dhe organizatat shoqërore u zhvilluan 'masmediat' që kanë detyrime ndaj shoqërisë dhe gjithnjë e më tepër 'mediat e orientuara drejt publikut', të cilat u treguan tepër të afta për transformim, duke zgjedhur publikun e tyre nga rasti në rast apo duke ndjekur interesat e grupeve të ndryshme të shoqërisë.« Publiku sipas Jarren nuk mund dhe nuk duhet të stërngarkohet nga ky zhvillim.

Në përditshmërinë e shumicës së njerëzve, politika luan një rol shumë anësor; ajo më tepër ndikohet nga ndodhitë private dhe komunikimi ndërpersonal. Në radhë të parë, shikuesit janë jopolitikë; shpesh ata u përkasin njëkohësisht grupeve më të paprivilegjuara të shoqërisë. Për këtë shkak lind pyetja nëse duhen parë me më shumë kritikë rezultatet e studiuesve të mediave mbi rritjen e konsumit të televizionit. Në këtë rast bëhet e qartë se politikanët dhe strategët e komunikimit e mbivlerësojnë me të madhe rolin e televizionit.

Në radio, me numrin e madh të stacioneve lokale, vërehen megjithatë aspekte të demokratizimit, ndërsa në mediat e shkruara, me ndihmën e teknikave të thjeshta dhe të lira të kopjimit dhe të shkrimit ka ndodhur një revolucion teknik, i cili u mundëson edhe iniciativave qytetare, grupeve të vetëndihmës dhe forumeve të lagjeve të qytetit të krijojnë, shumëfishojnë dhe shpërndajnë revista tërheqëse. Mundësitë e kundërpublikimit nga poshtë pra janë rritur dukshëm me ndihmën e këtyre teknikave (...).

Nëse do të shfaqet vërtet nga poshtë e shtuquajtura lëvizja grass roots nëpërmjet internetit dhe rrjetave të tjera jo kierarkike dhe jokomerciale, me ndihmën e revolucionit me përmasa shumë më të gjera të multimediave, kjo duhet parë ende me skepticizëm për shkak të euforisë ekzistuese. Megjithatë ekzistojnë media të reja dhe rrjeta komunikimi nga poshtë kundër pushtetit të pakufizuar të politikanëve partiakë dhe koncerneve të mediave. Dhe ekzistojnë grupe të reja bartëse dhe përmbajtje të reja (...). Sukseset e Nongovernmental Organizations (NGOs) janë të njohuara anembanë botës, siç kanë treguar në vitet 90 Konferenca për Mbrojtjen e Ambjentit në Rio, Konferenca Sociale në Kopenhagë, Konferenca e Gruas në Pekin etj. Aksioni i organizatës Greenpeace kundër koncernit të madh Shell në verën e vitit 1995 për të penguar fundosjen e ishullit për nxjerrjen e naftës Brent Spar përmes mobilizimit të opinionit, është një angazhim tjetër mahnitës.

Ishte ky vërtetë komunikim bottom-up? A nuk ishte ky sukses i arritur vetëm me ndihmën e një shtytjeje nga poshtë, të publikimit dhe shpërndarjes nga mediat e mëdha (kameramanët e të cilave u ngjitën së bashku në helikopterin e organizatës Greenpeace) dhe të politikanëve të ndryshëm të majtë dhe të djathtë, të cilët iu bashkangjitën në mënyrë oportuniste thirrjes për bojkotim? Mbetet pa dyshim një shije e keqe, nëse aksioni në fjalë festohet si fitore nga poshtë e publikut. Ai ishte triumf i tërë shoqërisë së mediave.

[...kalo në tekstin mbi modelin biotop]

[Nga: Ulrich von Alemann, Parteien und Medien, in: O. Gabriel u.a. (Hg.), Parteiendemokratie in Deutschland, Bonn BpB 1997]

Temat: Të drejtat e njeriut  I Modele I Demokracia I Partitë I Evropa I  Globalizimi I Kombet e Bashkuara I Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat



Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga a gora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.