|
|
|
| Ēfarė e dallon partinė popullore? Teksti nė vijim pėrpiqet tė pėrkufizojė "partinė popullore". Nė .
Partitė e sotme popullore janė parti me spektėr tė gjerė social (zgjedhės, anėtarė), tė cilėt nė kėtė kontekst mund tė paraqiten me interesa tė ndryshme (...), me strukturė pluraliste organizimi, gjė qė theksohet veēanėrisht nė ekzistencėn e tė ashtuquajturve "krahė" tė partisė dhe me njė fond tė gjerė bashkėpunėtorėsh. Partitė popullore kanė orientime botėkuptimore (ideore) tė caktuara, tė ndryshme apo tė vagėlluara, zhvillojnė njė programatikė tė gjerė dhe ndjekin para sė gjithash qėllimin parimor strategjik tė arritjes sė njė numri sa mė tė madh votash, i cili do tė mundėsonte forminin e qeverisė mundėsisht pa partnerė koalicioni (...) Partitė popullore, parimisht e trajtojnė veten si parti tė zgjedhshme pėr tė gjithė ata votues, tė cilėt nuk synojnė ndryshimin e sistemit. Ato synojnė njė politikė tė orientuar nė mirėqenien e pėrgjithshme, politikė kjo e cila pėrpiqet tė arrijė barazi dhe kompromis mes interesave tė grupeve dhe shtresave tė ndryshme tė shoqėrisė. [...] Partitė popullore janė shprehje e njė shoqėrie pluraliste demokratike, e njė shoqėrie tė "hapur", nė tė cilėn ėshtė arritur njė barazi dhe diferencim nė atė masė i kushteve tė punės dhe tė jetesės, nė tė cilėn pėrpjekja pėr pėrfshirjen e shtresave tė gjera tė popullsisė ėshtė bėrė e mundur vetėm pėr shkak tė mungesės nė anėn e kundėrt tė barrierave ideologjike dhe gjendjes sė interesave. [Nga: Peter Haungs, Parteiendemokratie in der Bundesrepublik Deutschland, Berlin 1980; zit. nach: Informationen zur politischen Bildung 207, Bonn BpB 1997]
Kritikuesit e tipit tė partisė popullore (...) janė tė mendimit se ajo ndihmon mjegullimin e raporteve tė pushtetit. Sipas tyre, nė fakt ekzistojnė ende konfliktet themelore tė njė rendi politik tė bazuar nė pronėsinė private tė mjeteve tė prodhimit. Emėrtimi "parti popullore" nė fakt ėshtė kontradiktor, sepse njė parti e vetme nuk mund ta pėrfaqėsojė tėrė popullin. Ideologjia e "partisė popullore", sipas kėtyre kritikave, heq dorė nga mobilizimi i interesave reale tė klasave tė pjesėve tė gjera tė popullsisė dhe pajtohet me fushata jokritike dhe tė personalizuara mobilizimi. Pragmatizmi pa teori mundėson mungesėn e parimeve dhe formula tė zbrazėta. Ai qė propagandon partitė popullore, pajtohet me status quo-nė dhe nuk synon ndryshimin nė bazė tė shoqėrisė. Pėrkrahėsit e partive popullore (...) e pėrshėndesin kėtė si rrjedhojė tė domosdoshme tė njė shoqėrie jo tė polarizuar nė aspektin social: Raporti i partive nė demokraci (...) nuk duhet tė ndikohet nga armiqėsia. Nė rast se njė parti dėshiron tė pėrfshijė sa mė shumė votues, atėherė ajo duhet ta orientojė nė atė mėnyrė programin e saj, duke bėrė qė edhe pėrkrahėsit (e deritanishėm) tė partive tė tjera tė ndihen tė ftuar dhe tė binden. Kuprohet qė ėshtė problematik reduktimi i konkurrencės sė partive politike gjatė zgjedhjeve nė njė plebishit personal (...). Sidoqoftė, ata qė kėrkojnė alternativa tė qarta, harrojnė se zgjedhėsit do t'i kundėrshtojnė konceptime e tilla. Kėtė e bėn tė qartė mossuksesi aq masiv dhe i pėrhershėm i partive, tė cilat me vetėdije nuk e trajtojnė veten si parti popullore. [Uwe Backes/Eckhard Jesse, nga: Informationen zur politischen Bildung 207, Parteiendemokratie, Bonn BpB 1997]
|
|
Temat:
Tė
drejtat e njeriut I
Modele I
Demokracia I
Partitė
I Evropa
I Globalizimi
I Kombet e Bashkuara
I
Qėndrueshmėria
|
