Pavarësisht nga të metat e saj të shumta të seksit "të gabuar", të prejardhjes "së gabuar" dhe të edukimit të keq, mungesës së pasurisë, të qenit e ve, Marie Gouze nuk u kënaq asnjëherë me jetën që i ishte paracaktuar. Bashkë me një sipërmarrës të pasur transporti, ajo u transferua në Parisin e pararevolucionit, ku u shfaq me një emër më të bukur që tingëllonte më aristokrat "Olympe de Gouges" dhe ku kërkoi të hynte në rrethet intelektuale dhe sallonet e kulturuara. Ajo jetonte nga paratë e të dashurve të saj, duke pranuar përgojimet se ishte e përdalë, për të realizuar ëndrrën e saj: të bëhej shkrimtare.

Olympe de Gouges u përpoq të siguronte jetesën si autore pjesësh teatrore. Vite me radhë luftoi për të vënë në skenë pjesët e saj në teatrin konservator Comédie Francaise, i cili ishte njëkohësisht nën varësinë e mbretit. Një nga pjesët e saj të para teatrore u bë një çështje e debatuar politike. Te "L´Esclavage des Nègres", ajo ndëshkon skllavërinë në koloni. Vetëm pas tri shfaqjesh, kryetarja e bashkisë së Parisit nuk e lejoi më pjesën. De Gouges u ironizua në gazeta.

E hidhëruar, ajo shkruan: Përse gjithë këto paragjykime kundër gjinisë sime? Dhe përse nuk e thonë, ashtu siç ma thanë mua me zë të lartë se Comédie Francaise nuk vë në skenë pjesë teatrore të shkruara nga gratë? Unë jam një grua, pal e pasur... A do t'iu lejohet ndonjëherë grave t'u kundërvihen tmerreve të varfërisë ndryshe dhe jo me mjete të ulëta?"

E ngacmuar nga ngjarjet revolucionare që nga viti 1789, ajo iu kushtua gjithnjë e më shumë politikës. De Gouges ndiqte rregullisht seancat e Asamblesë Kombëtare. Idetë e saj i shndërroi në propozime për masa social-politike, të cilat i shtypte me shpenzimet e saj. Kështu u bë temë diskutimesh në të gjithë Parisin. 

Me "Deklaratën e të drejtave të gruas dhe qytetares", Olympe de Gouges ishte e para që formuloi në mënyrë përmbledhëse të drejtat e njeriut dhe ato qytetare. Deklarata gjeti përkrahje në Francë dhe jashtë shtetit. Shkrimi "Tri kutitë e votimit ose mirëqenia e atdheut" çoi në arrestimin  e saj. Kjo dha shkas të besohej se Olympe de Gouges ishte ndjekëse e partisë së zhirondistëve, të cilët u përjashtuan në të njëjtën kohë (maj/qershor 1793) nga  Konventa. De Gouge kishte propozuar një referendum popullor për formën e mundshme qeverisëse: "qeveri republikane, një dhe e pandarë, qeveri federative, monarki." Përveç kësaj, në dhjetor të vitit 1792, për arsye njerëzore, ajo e kishte mbrojtur hapur mbretin. Ajo kërkonte ristrukturimin e shoqërisë, jo nëpërmjet dhunës së pakuptimtë, por nëpërmjet fjalës, botimit të shkrimeve të saj, duke i bërje pandërprerë thirrje arsyes. Kështu, ajo mbeti - me gjithë ndryshimet e saj nga Ruso - një përfaqësuese e vërtetë e iluminizmit.

De Gouges doli përpara gjykatës së Revolucionit. Të dyja veprimet e saj: shkrimi dhe mbrojtja e mbretit u konsideruan si propagandë për rikthimin e monarkisë. Më 3 nëntor 1793, Olympe de Gouges iu pre koka.

Olympe nuk u dënua vetëm si zhirondiste, por edhe si idhtare e të drejtave të gruas. Dy javë pas vdekjes së saj, në një fjalim të udhëheqësit Chaumette, ajo u përdor si shembull paralajmërues për gratë e tjera: "e mbani mend këtë Virago...të pacipën Olympe de Gouges, ... që kishte harruar detyrimet në familje, ajo që politizonte dhe që kryente krime... Ju doni ta imitoni? Ju e kuptoni që ju jeni vetëm atëherë interesante dhe të denja për vëmendje, kur jeni ato që ka dashur natyra të jeni, të jeni ju."

[botuar në: Républicain, 19 nëntor 1793]

[Autore: Dorette Wesemann, Redaktor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut  I  Modele  I  Demokracia  I  Partitë  I  Evropa  I  Globalizimi  I  Kombet e Bashkuara  I  Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat

     

Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga agora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.