Ajo u shfaq politikisht në vitet 80, kur u ngrit kundër ligjeve të reja kundër grave të regjimit të FLN-së. Ligji i ri zgjedhor i lejon burrat të votojnë në vend të grave të tyre. Ligji i ri për udhëtimet i ndalon gratë të udhëtojnë jashtë shtetit të pashoqëruara. Ligji i ri për familjen vendos që tani e tutje gratë të mbeten përjetësisht të varura nga të afërmit e tyre meshkuj ose burrat. Këtu ligje përbënin shkelje të kushtetutës, e cila përcaktonte qartë të drejta dhe detyra të barabarta për burrat dhe për gratë. Bashkë me feministet, komunistet dhe "muxhahedatin", ish-partizanet në luftën clirimtare, Khalida Messaoudi, mblodhi 10.000 firma kundër ligjit për familjen dhe demonstroi bashkë me mijëra gra në rrugë. Ligji për udhëtimet u shfuqizua për shkak të trysnisë së madhe të ushtruar nga gratë, ndërsa ligji për familjen u vu në zbatim në vitin 1984. Ky ishte një hap tjetër i qeverisë larg demokracisë dhe drejt islamizmit.

Në 15 mars 1985, Khalida Messaoudi themeloi "Shoqatën për Barazi të Burrave dhe Grave përpara Ligjit", e cila qëndroi deri në vitin 1989 (="Association pour l’egalité devant la loi entre les femmes et les hommes"). Ajo bëhet pararendëse e lëvizjeve qytetare të kabilëve (berberë), të cilët kërkojnë njohjen e gjuhës dhe kulturës së tyre.

Në vitin 1988, pas trazirave të mëdha, qeveria vendosi të kërkonte një rrugëdalje nga kriza ekonomike dhe sociale në vend nëpërmjet hapjes demokratike. Kjo coi në krijimin e më shumë se 50 partive dhe gazetave që kritikonin qeverinë. Kjo politikë nuk lejoi vetëm partitë e reja demokratike si p.sh. partinë e majtë liberale RCD (Bashkimi për Kulturë dhe Demokraci), pranë së cilës qëndronte edhe Khalida Messaoudi, por edhe të gjitha partitë islamike si FIS (Fronti i Shenjtë Islamik). Në vitin 1990, Messaoudi themeloi "Bashkimin e Pavarur për Fitoren e të Drejtave të Grave" ("Association indépendant pour le triomphe des droits des femmes" AITDF), duke u bërë presidente e tij.

Në konfliktin në rritjes mes partisë qeveritare FLN dhe Frontit të Shenjtë Islamik FIS, Messaoudi është përfaqësuese e "forcës së tretë", e cila kërkon një Algjeri qytetare, demokratike dhe laike, një Algjeri që respekton dhe pasqyron tiparet e një shteti shumëkombësh: "Unë qëndroj mes të vjetërve të FLN-së, të cilët e kanë shfrytëzuar sistematikisht Algjerinë për gati 35 vjet, që e kanë shëmtuar, dhe këtyre të rinjve thuajse analfabetë pa punë dhe pa shtëpi, të cilët mrekullohen nga fondamentalizmi. Unë nuk dua as njërën, as tjetrën shoqëri dhe luftoj që nga viti 1979 për një model tjetër." 

Shteti i FLN-së, i cili e kishte shpallur islamin si fe shtetërore, nuk i bëri rezistencë lëvizjes islamike, por u përpoq ta instrumentalizonte atë kundër lëvizjeve të majta dhe atyre demokratike. Demokratët dhe gratë u bënë shpesh viktima të akteve terroriste, të cilat kryheshin nga organizata dhe grupime islamike të mbështetura nga financiarisht nga shtetet arabe. Kjo pati dyndje të madhe fillimisht, pasi dhënia e lëmoshës në xhami mbështeti më të varfërit e të varfërve dhe u ofroi një botëkuptim të thjeshtë të rinjve pa perspektivë. Gratë, nëse nuk bashkoheshin me islamizmin, duhet të duronin përcaktimin si mëkatare që u bëhej në propagandën islamike dhe në sytë e shumë vetëve ishin përgjegjëse që ata nuk gjenin punë, në një kohë kur në Algjeri në fillim të viteve 90 vetëm një në 100 vende pune i përkiste një gruaje.

Messaoudi vendosi që të mos shkonte jashtë shtetit si shumë të tjerë të prekur, por të qëndronte në atdheun e saj. Që nga kjo kohë, ajo jeton e fshehur dhe e ndryshon vendqëndrimin cdo ditë, e ndihmuar nga të afërmit dhe miqtë. Punën si mësuese iu desh ta linte. Ajo u bë simboli i qëndresës. Ajo u shpëtoi vetëm rastësisht dy atentateve. Por veprimtarinë politike nuk e ndërpreu me gjithë kushtet e vështira. Në nëntor të vitit 1993, ajo u bë zëvendëspresidente e "Lëvizjes për Republikën" (Mouvement pour la république, MPR). Në fjalimet e saj politike, ajo dënon rolin pasiv të Perëndimit dhe dëshmon pa u lodhur për dhjetëra mijërat e viktimave civile të kësaj "lufte kundër popullit", sidomos për shkeljen e të drejtave të gruas.

"Ne algjerianet, marokenet, iranianet dhe sudanezet jemi bashkuar për të kërkuar atë që në Perëndim është e vetëkuptueshme: universalitetin e të drejtave të njeriut, të cilat vlejnë për të gjithë pavarësisht nga gjinia, ngjyra e lëkurës apo feja. Në vendin tim, armiqtë e grave, konceptin e universalitetit e lidhin me atributin "ndërkombëtar", që për ta do të thotë automatikisht "perëndimor". Edhe të dërguarit e Kombeve të Bashkuara duket se thellë-thellë besojnë se shtypja e grave algjeriane i ka rrënjët në kulturën e vendit tonë dhe me pretendimin e "respektit për kulturat e tjera" duhet pranuar dhe respektuar edhe shtypja e grave.
Ne algjerianet këtë e quajmë "grackë kulturore". Në këtë grackë kanë rënë vendet perëndimore. Ata besojnë se shtypja jonë është një çështje kulturore dhe nuk duan të kuptojnë se kjo është një çështje e pastër politike. Shtypja e grave rrjedh nga kultura dhe historia jonë, po aq pak sa nga historitë e vendeve perëndimore, edhe pse ndonjë burrë algjerian do të dëshironte të kundërtën." 
[tekstin e fjalimit do ta gjeni në një faqe të veçantë "Dokumente rreth temës "Të Drejtat e Gruas"]

Në vitin 1997, ajo u zgjodh në parlament nga lista e RCD-së. Ajo u angazhua tërësisht në fushatën "Një milion firma", nëpërmjet së cilës ajo kërkon të ndryshojë ligjin për familjen për më shumë të drejta për gratë algjeriane. Kur ajo dha bëri një deklaratë solidariteti me rastin e shtypjes së përgjakshme të protestave berbere, ajo u përjashtua nga partia, madje nga ata që kishin qenë bashkëpunëtorët e saj për vite me radhë. Por sipas saj, arsyeja është angazhimi i saj për të drejtat e gruas. Khalida Messaoudi është bashkëthemeluese e shoqatës "S.O.S. Femmes en Détresse".

[Autore: Dorette Wesemann, Redaktor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut  I  Modele  I  Demokracia  I  Partitë  I  Evropa  I  Globalizimi  I  Kombet e Bashkuara  I  Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat

     

Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga agora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.