Patriarku kishte autoritetin e vetëkuptueshëm mbi anëtarët e tjerë të familjes. Gruaja mbante mbiemrin e tij dhe jetonte në shtëpinë e tij. Ajo e quante burrin "Ba'al" (Zotëri). Te dhjetë urdhëresat, gruaja konsiderohet si pronë, bashkë me skllavin, skllaven, gjedhët dhe gomarin (Eksodi 20:17), po kështu edhe fëmijët. Por djemtë ishin të mirëpritur si trashëgimtarë dhe pasardhës. Ndërsa vajzën, babai mund ta shiste për skllavëri ose për prostitucion.

Burri gëzonte liri të plotë seksuale, ndërsa gruaja jo. Ai mund të merrte edhe gra të tjera. Djemtë nga gratë e tjera ose prostitutat mund të njiheshin me ligj dhe mund të pretendonin të gjitha të drejtat, nëse gruaja e parë nuk lindte djem. Nëse burri vdiste pa lënë një djalë të pjekur (mbi 18 vjeç), e veja duhet të martohej me një ungj apo vëlla të burrit, në mënyrë që prona të mbetej në fis. Megjithatë, gruaja vlerësohej shumë si nënë. Gratë mund të arrinin një status të lartë si udhëheqëse fetare në kult rreth hyjnive të pjellorisë. Por me shfaqjen e feve monoteiste, këto kulte u zhdukën.

Ishte zakon që pas konflikteve të armatosura, burrat e mposhtur të vriteshin, ndërsa gratë përdhunoheshin dhe skllavëroheshin, në mënyrë që forcat e tyre prodhuese (puna) dhe forca riprodhuese (lindja e fëmijëve) të keqpërdoreshin në dobi të fisit fitimtar.

[Autore: Dorette Wesemann, Redaktor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut  I  Modele  I  Demokracia  I  Partitë  I  Evropa  I  Globalizimi  I  Kombet e Bashkuara  I  Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat

     

Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga agora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.