Qysh në fund të shekullit XIX u bë i njohur problemi i trafikimit të grave për qëllime prostitucioni. Sipas raporteve të Kombeve të Bashkuara, sot janë të rrezikuara më shumë vajzat dhe gratë nga Azia Jugore dhe Juglindore (Burma, Kina, Kamboxhia, Laosi, Nepali, Tajvani, Tajlanda, Vjetnami), nga Evropa Lindore (vendet baltike, Ukraina), si dhe nga Amerika e Jugut (Brazili). Përmasat e vërteta të trafikimit të grave është vështirë të vlerësohen. Vetëm në Tajlandë, sipas OJQ-ve lokale, janë rreth 200.000 mijë deri në dy milionë gra që punojnë si prostituta.

Këtyre grave iu premtohet një punë e paguar mirë në një vend tjetër. Sapo kalojnë kufirin, iu merret pasaporta dhe ato detyrohen të punojnë në shtëpi publike. Ato duhet të jetojnë dhe punojnë në kushte skllavërie, pasi kanë hyrë në borxhe te tutorët e tyre (tregtarët e grave), të cilët marrin përsipër transportin dhe shpenzimet e tjera. Damkosja nga shoqëria, dhuna dhe vendi i huaj e rrisin varësinë e viktimave. Preferenca tradicionale për djalin, nevoja apo mirëbesimi i çon prindërit në disa vende, t'ua shesin vajzat rrjeteve trafikuese. Shpesh ndodhin edhe rrëmbime të dhunshme të vajzave dhe grave. 

Trafikimi i grave është një treg në rritje, për nga vëllimi i krahasueshëm me tregtinë e drogës dhe atë të armëve. Ky treg ushqehet nga fantazitë raciste dhe etja për pushtet e burrave perëndimorë, të cilët i shpenzojnë paratë, për të pasur në dispozicion gra dhe vajza. E njëjta gjë vlen edhe për burrat e vendeve nga vijnë këto gra dhe vajza. Statusi i ulët shoqëror i grave, diskriminimi i grave të ndara, të veja apo të përdhunuara si dhe situata e tyre (asnjë mundësi punësimi apo formimi, varfëria), e cila është keqësuar gjatë ndryshimeve social-ekonomike të viteve të fundit. Të gjithë këta faktorë japin kontributin e tyre për mbajtjen në këmbë të kësaj tregtie makabre.

Çfarë bëhet kundër trafikimit të grave? Qysh prej vitit 1904 ekzistojnë marrëveshje ndërkombëtare për luftimin e trafikimit të grave, siç  është për shembull, Marrëveshja Ndërkombëtare për Sigurimin e Mbrojtjes kundër Trafikimit të Qenieve Njerëzore më 18 maj 1904 (ndryshuar në vitin 1949). Marrëveshja Ndërkombëtare për Luftimin e Trafikimit të Qenieve Njerëzore e 4 dhjetorit 1910 i detyron vendet nënshkruese (Gjendja e vitit 1989: 71 vende që kanë nënshkruar këtë marrëveshje) të dënojnë prostitucionin e detyruar të vajzave minorene në vendet e tyre. përveç kësaj ekziston një Marrëveshje për Ndalimin e Trafikimit të Grave të Rritura e vitit 1933 (ndryshuar në vitin 1949).

Ligjet lokale për frenimin e prostitucionit veprojnë kundër atyre që ndiqen si emigrante dhe prostituta ilegale, ndërkohë që tutorët pasi paguajnë lirimin me kusht, lihen prapë të lirë. Në shumë vende të BE-së, një grua mund t'i drejtohet vetë, gjyqit, vetëm nëse ka një lejëqëndrim. Madje edhe në rastet kur duan të dëshmojnë si dëshmitare kundër rrjeteve trafikuese, kërcënohen me dëbim (kthim) në vendet e tyre. Në këtë mënyrë gratë kthehen në duart e tutorëve të tyre. Procesi penal kundër tregtarëve të grave pezullohet shpesh për mungesë provash.

[Autore: Dorette Wesemann, Redaktor: Ragnar Müller]

[Kreu i faqes]

Temat:  Të drejtat e njeriut  I  Modele  I  Demokracia  I  Partitë  I  Evropa  I  Globalizimi  I  Kombet e Bashkuara  I  Qëndrueshmëria

Metodat:    Didaktika politike    II    Pedagogjia e paqes    II    Metodat

     

Kjo ofertë Online mbi edukimin politik u zhvillua nga agora-wissen, Shoqata e Shtutgartit për përçim dijesh përmes mediave te reja dhe edukimit politik. Në rast pyetjesh apo vërejtjesh drejtohuni Ju lutem te ne.